ца́рства, -а, мн. -ы, -аў, н.

1. Дзяржава, якой кіруе цар (уст.).

2. Час праўлення цара (царыцы); цараванне.

3. перан., чаго або якое. Сфера, вобласць прыроды.

Птушынае ц.

Ц. кветак.

◊

Соннае царства (разм., жарт.) — спакой, цішыня, калі ўсе спяць.

Царства Нябеснае каму (разм.) — гаворыцца пры добрым упамінанні нябожчыка.

Цёмнае царства — сімвал некультурнага, невуцкага грамадскага асяроддзя.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

карапу́з м. разм. жарт. Knirps m -es, -e, Díckerchen n -s, -, Dréikäsehoch m -s, - і -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сын м. Sohn m -(e)s, Söhne;

◊

блу́дны сын бібл., тс. перан., жарт. der verlórene Sohn

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сяме́йства н.

1. разм., жарт. гл. сям’я;

2. біял. Famíli¦e f -, -en;

сяме́йства зла́кавых Gräserfamili¦e f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ціхаакія́нскі pazífisch, Pazífik-;

ціхаакія́нскі флот Pazífikflotte f -, -n;

ціхаакія́нскія краі́ны die Länder des Pazífikraumsгл. жарт.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

да́ма ж. (тс. карт.) Dáme f -, -n;

віно́вая [піко́вая] да́ма Pikdáme f;

◊

да́ма сэ́рца жарт. Hérzensdame f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звязда́р м. уст. Stérndeuter m -s, -; Astrológe m -n, -n; разм. жарт., пагард. Stérngucker m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нешу́точный

1. неабы́які́; (серьёзный) сур’ёзны; (немаловажный) немалава́жны;

это нешу́точные слова́ гэ́та неабы́які́я сло́вы;

нешу́точная боле́знь сур’ёзная хваро́ба; безл., в знач. сказ., переводится чаще выражениями: не на жарт; (гэ́та) не жа́рты (не жа́ртачкі);

боле́знь у него́ нешу́точная хваро́ба ў яго́ не на жарт;

это нешу́точное де́ло гэ́та не жа́рты (не жа́ртачкі);

2. (нешутливый) нежартаўлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жартава́ць

(польск. żartować, ад żart = жарт)

1) гаварыць што-н. несур’ёзна, смехам, для пацехі;

2) насміхацца, кпіць;

3) недаацэньваць чаго-н. (напр. ж. з агнём, ж. з хваробай).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фацэ́цыя

(лац. facetia = жарт, досціп)

1) жартоўнае апавяданне, часта антыклерыкальнага зместу, распаўсюджанае на Захадзе ў эпоху Адраджэння і ў Расіі ў канцы 17 ст.;

2) разм. пацеха; смехата.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)