Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
patience
[ˈpeɪʃəns]
n.
1) цярплі́васьць f.
2) насто́йлівасьць f.
3) пасья́нс -а m. (гульня́ ў ка́рты)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pun
[pʌn]1.
n.
двухсэнсо́ўнасьць f., гульня́ сло́ваў, калямбу́р -у m.
2.
v.i.
жартава́ць, гавары́ць калямбу́рамі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Апана́с, пана́с ’гульня ў жмуркі’, ’той, хто жмурыць’ (Нас.). Укр.панас ’тс’. Сучасная асацыяцыя з уласным імем, магчыма, другасная. Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трэ́нцік: гульняў трэнцік (завостраны колік) або ў ножык (жлоб., БНТ, Гульні). Няясна, магчыма, ад прэ́нцік ‘завостраная палачка’, гл. прэнт.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
«ГУ́ЛА»,
бел.нар.гульня. Удзельнікі дзеляцца на 2 каманды — дружыны. Кожная дружына выбірае «вялікага», ці «выбранніка», найб. дужага гульца, які кідае ў бок праціўніка гулу (каменнае ці жал. ядро, у некат. месцах — кола воза). Дружына праціўніка як мага раней павінна спыніць яе. З таго месца, дзе гула спынена, «выбраннік» другой каманды кідае яе назад. Перамагае тая каманда, якая першай перакіне гулу за вызначаную мяжу.