tin [tɪn] n.
1. во́лава;
sheet tin ліставо́е во́лава;
coated with tin лу́джаны
2. бляша́нка;
a tin of sardines бляша́нка сардзі́н
3. infml гро́шы, зво́нкая мане́та
♦
a little tin god чалаве́к, які́ карыстаецца незаслу́жаным паклане́ннем; ≅ «гліня́ны і́дал»
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
bilon, ~u
м. білон; дробныя грошы; разменная манета;
w ~ie — драбязой, дробнымі грашыма (атрымаць рэшту і да т.п.)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дайм
(англ. dime)
сярэбраная, а з 1965 г. медна-нікелевая манета ЗША, роўная 1/10 долара, або 10 цэнтам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мілье́м
(фр. millieème = тысячная доля)
дробная разменная манета Егіпта і Судана, роўная адпаведна 1/1000 егіпецкага і суданскага фунта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сентэ́сіма
(ісп. centésimo, ад лац. centum = сто)
разменная манета Панамы, Уругвая, Чылі, роўная 1/100 іх нацыянальных грашовых адзінак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
чырво́нец м.
1. (дзесяць рублёў) Tscherwónez m -, -nzen, Zehnrúbelschein m -s, -e;
2. гіст. (залатая манета) (Fünfrúbel-, Zehnrúbel-) Góldmünze f -, -n;
3. мн.:
чырво́нцы уст. перан. (грошы) Geld n -(e)s, -er
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ле́пта ж.
1. гіст. (манета ў Грэцыі) Leptón n -s, Lépta;
2. перан. Schérflein n -s, -, Óbolus m -, - або -se;
◊
уне́сці сваю́ ле́пту sein Schérflein béitragen* [béisteuern, spénden], séinen Dréier dazúgeben*, séinen Óbolus entríchten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
квіна́рый
(лац. quinarius = пяціскладовы)
рымская сярэбраная манета, якую чаканілі з перапынкамі ад 269 г. да н.э. да 3 ст. н.э.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
міліяры́сій
(п.-лац. miliarisium, ад лац. miliarensis = тысячны)
познарымская і ранневізантыйская сярэбраная манета, якая складала 1/1000 залатога візантыйскага фунта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
санты́м
(фр. centime, ад лац. centum = сто)
разменная манета Францыі, Бельгіі, Швейцарыі і некаторых іншых краін, роўная 1/100 франка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)