удзяўбну́ць

‘клюнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. удзяўбне́ удзяўбну́ць
Прошлы час
м. удзяўбну́ў удзяўбну́лі
ж. удзяўбну́ла
н. удзяўбну́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час удзяўбну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

узліхама́ніць

‘прывесці каго-небудзь, што-небудзь у стан ліхаманкі; прыйсці ў стан ліхаманкі’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. узліхама́ніць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. узліхама́ніла

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

обороти́ть сов., прост.

1. (повернуть) павярну́ць;

2. (превратить) фольк. перавярну́ць (у каго); ператвары́ць (у што); абярну́ць (у каго, у што);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посме́иваться несов.

1. пасме́йвацца, пасмі́хвацца;

2. (над кем, над чем) падсме́йвацца (з каго, з чаго), пасме́йвацца (з каго, з чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nag

[næg]

v. (-gg-)

1) дайма́ць каго́, дапяка́ць каму́ папро́камі або́ прыдзі́ркамі, пілава́ць каго́ за што

2) бесьперапы́нна чапля́цца да каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

АПАЛАГЕ́ТЫКА (ад грэч. apologētikos абараняльны),

1) раздзел хрысц. багаслоўя, які пры дапамозе аргументаў, звернутых да розуму і свядомасці чалавека, адстойвае веравучэнне; у вузкім сэнсе — гал. багаслоўе, грунтоўная тэалогія. Асновы апалагетыкі закладзены ў 2—3 ст. Юсцінам, Тацыянам, Арыгенам, Тэртуліянам і інш. для абароны хрысціянства ад іудзейства, «язычніцтва» (пад ім разумелася ант. філасофія), дзярж. улад, ерасяў. Пашырана гал. чынам у праваслаўі і каталіцызме. Змест апалагетыкі — інтэрпрэтацыя сутнасці рэлігіі, абвяржэнне накіраваных супраць яе абвінавачванняў, абгрунтаванне перавагі той ці інш. канфесіі. Апелюючы да розуму, апалагетыка ўсё ж лічыць, што нават лагічна абгрунтаваная сістэма догматаў павінна прымацца на веру, бо апошняя ў тэалогіі вышэйшая за розум.

2) У пераносным сэнсе апалагетыка — прадузятая абарона, тэндэнцыйнае ўсхваленне чаго-небудзь, каго-небудзь.

А.​А.​Цітавец.

т. 1, с. 414

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

непадо́бны (да каго, чаго, на каго, што і без дап.) непохо́жий (на кого, что и без доп.); несхо́жий, несхо́дный (с кем, чем)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Адпрыччы́ць ’адвучыць ад дому каго’ (Шат.). Гл. адпрэчыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

outlast [ˌaʊtˈlɑ:st] v. пратрыма́цца даўжэ́й (за каго-н.); перажы́ць (каго-н., што-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вблизи́

1. нареч. блі́зка, паблі́зу, зблі́зку;

2. (кого, чего, от кого, чего) предлог блі́зка, паблі́зу (ад каго, чаго; каго, чаго), недалёка (ад каго, чаго);

вблизи́ го́рода блі́зка ад го́рада, блі́зка (паблі́зу) го́рада.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)