непрыто́мнасць, -і, ж.
1. Страта прытомнасці, выкліканая хваравітым станам або душэўным узрушэннем.
Быць у непрытомнасці.
2. Крайняя ступень душэўнага ўзрушэння, пры якой траціцца здольнасць валодаць сабой.
Напалохацца да непрытомнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жу́пел, -а, м.
1. Згодна з рэлігійнымі ўяўленнямі хрысціян: гарачая смала, падрыхтаваная ў пекле для пакарання грэшнікаў (уст.).
2. перан. Нешта страшнае, агіднае; пужала.
Быць жупелам для каго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мінда́льнічаць, -аю, -аеш, -ае; незак., з кім (разм.).
1. Быць празмерна ласкавым, сентыментальным.
2. Праяўляць непатрэбную мяккасць, паблажлівасць да каго-н.
Нельга м. з гультаямі.
|| наз. мінда́льнічанне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нарачо́ны, -ая, -ае.
1. Аб’яўлены, прызначаны быць такім.
Н. брат.
2. у знач. наз. нарачо́ны, -ага, м.; нарачо́ная, -ай, ж., мн. -ыя, -ых. Жаніх, нявеста.
Усе лічылі іх нарачонымі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
насто́льны, -ая, -ае.
1. Прызначаны для стала, прыстасаваны для таго, каб быць на стале.
Настольная лямпа.
Настольныя гульні.
2. перан. Які заўсёды патрэбны (пра кнігі).
Тлумачальны слоўнік — настольная кніга.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ста́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца; незак.
Рабіцца старым або больш старым; старэць.
За работай няма калі с.
◊
Старыцца ў дзеўках — вельмі доўга не быць замужам.
|| зак. саста́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
счаса́цца¹, 1 і 2 ас. не ўжыв., счэ́шацца; зак.
1. Счысціцца, зняцца пры часанні.
Счасалася два кілаграмы пуху.
2. Быць счасаным (гл. счасаць¹ у 2 знач.).
Уся воўна счасалася.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
афілія́цыя
(ад англ. affiliate = далучацца, устанаўліваць сувязі)
псіх. імкненне чалавека быць сярод людзей; павялічваецца ў час небяспекі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нанако́рд
(ад нона + акорд)
акорд з пяці рознаіменных гукаў, якія размеркаваны або могуць быць размеркаваны па тэрцыях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фантазі́раваць
(ад фантазія)
1) аддавацца фантазіі; марыць;
2) выдумляць што-н. непраўдападобнае, тое, чаго не можа быць.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)