Verbum

угаво́рвацца разм. (умовіцца з кім-н. аб чым-н.) sich verábreden, sich verständigen; éine Ábmachung tréffen*

дасве́дчаны informíert; unterríchtet; bewándert (у чым-н. in D); erfáhren; kompetént; sáchkundig; über úmfangreiche Kénntnisse verfügend

утрыма́нне​^III н. (змесціва ў чым-н.) Gehált m -/e)s, -e; Prozéntsatz m -es, -sätze

заўпа́рціцца разм. sich verstéifen (у чым-н. auf D); wíderspenstig wérden; bóckig sein, bócken vi (разм.)

заціка́ўленасць ж. Interésse n -s, Interessíertheit f - (y чым-н. an D);

матэрыя́льная заціка́ўленасць materiélle Interessíertheit

звы́клы

1. (які ўвайшоў у звычку) gewóhnt;

2. (які звыкся з чым-н.) gewöhnt (an A)

некампетэ́нтны ínkompetent, nicht kompetént (недасведчаны ў чым-н.); nicht zúständig, únzuständig (не адказны за што-н.)

папаўня́цца sich vervóllständigen (пра калекцыю і г. д.); ergänzt wérden; sich verméhren (чым-н. um A)

растрыво́жыцца únruhig wérden, sich beúnruhigen; sich áufregen, sich (D) Gedánken máchen (чым-н. über A) (хвалявацца)

перасыпа́ць

1. (у іншае месца) úmschütten vt;

2. (што-н. чым-н.) éinstreuen vt, éinmischen vt