беспаса́жніца, ‑ы, ж.

Уст. Дзяўчына, якая не мае пасагу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бессядзі́бны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае сядзібы. Бессядзібны гаспадар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бібліяфі́льскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бібліяфіла, бібліяфільства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бірма́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Бірмы, бірманцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біфака́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае два фокусы. Біфакальныя акуляры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пантаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пантографа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да папізму, папістаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парагва́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Парагвая, парагвайцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паранаі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адпосіны да паранойі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парапе́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парапета, парапетаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)