reduce

[rɪˈdu:s]

v.t.

1) зьніжа́ць; зьмянша́ць

to reduce expenses — зьме́ншыць расхо́ды

to reduce one’s weight — зьме́ншыць сваю́ вагу́, схудне́ць

2) разво́дзіць, рабі́ць слабе́йшым

3) паніжа́ць, даво́дзіць

to reduce to begging — даве́сьці да жабра́цтва

4) Math. скарача́ць

- reduce speed

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

resume

[rɪˈzu:m]

v.t.

1) пачына́ць ізно́ў, рабі́ць дале́й (пасьля́ перапы́нку)

Resume reading where we left off — чыта́й дале́й ад ме́сца, дзе мы спыні́ліся

2) ізно́ў заня́ць е́сца)

Those standing may resume their seats — Хто стаі́ць, мо́жа ізно́ў се́сьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scheme

[ski:m]

1.

n.

1) прае́кт -у m., прагра́ма дзе́яньня; плян -у m.

2) та́йная змо́ва ў эгаісты́чных мэ́тах, інтры́га f.

3) схе́ма f.

a scheme of postal rates — схе́ма пашто́вага тары́фу

2.

v.t.

плянава́ць, заду́мваць; рабі́ць змо́ву

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

store

[stɔr]

1.

n.

1) кра́ма f., магазы́н -а m.

2) склад -у m.

3) запа́с -у m.

2.

v.t.

1) пастаўля́ць; забясьпе́чваць чым

2) запаса́ць, назапа́шваць, рабіць запа́с

3) кла́сьці ў склад, трыма́ць у скла́дзе

- in store

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tease

[ti:z]

1.

v.t.

1) цьвялі́ць, дражні́ць; раздражня́ць

2) жартава́ць, пацьве́льваць з каго́

3) часа́ць о́ўну, лён)

4) варсава́ць, рабіць варсі́стым (сукно́)

5) узьбіва́ць (валасы́)

2.

n.

жартаўні́к -а́ m.; той, хто лю́біць дражні́ць, дражні́цца; спаку́сьнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unfit

[ʌnˈfɪt]

1.

adj.

1) непрыда́тны, неадпаве́дны

a house unfit to live in — дом, непрыда́тны для жыцьця́

2) нязда́тны, няздо́льны

He is unfit for work — Ён няздо́льны, ня мо́жа працава́ць

3) непрытарнава́ны, недапасава́ны

2.

v.t.

рабі́ць непрыда́тным, псава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nfragen vi (bei D, nach D, um, über A) даве́двацца, пыта́цца (у каго-н. пра што-н.); рабі́ць за́пыт;

bei j-m um Rat ~ прасі́ць у каго́-н. пара́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

besrgen vt

1) дастава́ць, прыно́сіць

2) выко́нваць (даручэнне)

3) займа́цца, клапаці́цца;

die Wrtschaft ~ ве́сці гаспада́рку;

inkäufe ~ рабі́ць заку́пкі

4) (высок., уст.) непако́іцца;

es ist zu ~, dass… ёсць апа́ска, што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Перакара́цца ’ўпікаць, дакараць; перакідвацца жартамі’ (Др.-Падб.), перакара́ць ’гаварыць наперакор; назаляць’ (Нас.), перакор ’перакорлівасць’ (Др.-Падб., Яруш.), перако́ра ’наперакор’ (Нас.), укр. переко́рюватися ’спрачацца, узаемна дакараць’, перекір(очка) ’пярэчанне’, перекі́рливий ’які пярэчыць’, рус. переко́р ’усё, што робіцца на злосць; дакор, ганьбаванне’, перекора ’спрэчкі, сваркі’, перекораться ’сварыцца’, польск. przekora, przekór ’упартасць, свавольнасць; жарты’, н.-луж. pśekora ’ўпартасць; спрэчкі, сварка’, в.-луж. překora ’спрэчка, сутыкненне’, překorić so ’пасварыцца’, чэш. příkoří, валаш. na překorрабіць наперакор’, славац. priekor, robiť priekory ’тс’, славен. prekȍr ’сварка’, серб.-харв. prijèkor ’дакор, папрок, упікі’, макед. прекор ’тс’ < прасл. *per‑koriti > per‑korь. Да пера- і карыць2 (гл.) (Фасмер, 2, 320; Шустар-Шэўц, 1172; Бязлай, 3, 111).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пля́ма, пля́міна, пле́ма, плямізма, плям, пля́мка ’знак, месца на паверхні як брудны след чаго-небудзь’, ’што-небудзь ганебнае’ (ТСБМ, Сцяшк. МГ, Шпіл., Гарэц., Нас., Шат., Сл. ПЗБ, ТС, Бяльк., Растарг.; Юрч. СНЛ; ЛА, 3); пля́мы ’абвесак’ (лаг., ЛА, 2); пляміцьрабіць плямы’ (Бяльк.), пля́місты ’маркі, мазкі, мазісты’ (Нас., Гарэц.), плямі́сты ’з плямамі’ (даўг., Сл. ПЗБ; Растарг.), пля́мны ’заплямлены, у плямах’ (Нас.). З польск. plama ’пляма’ (Кюнэ, Poln., 87), якое узнікла ў выніку кантамінацыі польск. plana ’пляма, ганьба, загана’ (гл. пле́на2) і медыцынск. plama ’чырвоная пляма на скуры ад хваробы’, што з ням. flamme ’тс’ і ’пляма на сукенцы’ (Брукнер, 417; Банькоўскі, 2, 597).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)