такела́ж, -у, м. (спец.).

1. Сукупнасць усіх снасцей судна.

2. Сукупнасць прыстасаванняў (тросаў, ланцугоў і пад.) для пад’ёму і перамяшчэння грузаў.

Т. пад’ёмнага крана.

|| прым. такела́жны, -ая, -ае.

Такелажнае абсталяванне.

Такелажныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cumować

незак. прычальваць; прывязваць судна (лодку) прычалам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ładowność

ж. грузападымальнасць;

ładowność okrętu — грузападымальнасць судна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ЛАДДЗЯ́,

старажытнае рачное і марское судна ўсх. славян. Шырока бытавала на тэр. Беларусі. Вядома з 7 ст., калі на іх перавозілі грузы па шляху «з варагаў у грэкі». Аднадрэвы човен, найчасцей з дашчанымі набоямі па баках для павелічэння памераў. З 12 ст. мела палубу. Кіравалася рулявымі вёсламі на карме і носе, рухалася з дапамогай грабных вёслаў і ветразя. Вял. Л. змяшчала 40—60 і нават 100 чал. Тэрмін «Л.» выйшаў з ужытку ў 14 ст. ў сувязі са з’яўленнем тэрміна «судна».

Н.І.Буракоўская.

т. 9, с. 95

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

brig​2 [brɪg] n.

1. брыг, двухма́чтавае су́дна

2. AmE каю́та для арышта́нтаў на вае́нным караблі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

navigate [ˈnævɪgeɪt] v.

1. ве́сці (карабель, судна), кірава́ць (самалётам)

2. пла́ваць (на судне), лята́ць (на самалёце)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ледако́л, ‑а, м.

Судна, прыстасаванае для плавання і пракладвання дарогі іншым суднам у льдах. Атамны ледакол.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мараходства, звязаны з мараходствам. Мараходнае вучылішча. Мараходныя якасці судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зафрахтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Наняць судна для перавозкі грузу. Зафрахтаваць карабель на навігацыйны сезон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ры́скаць, ‑ае; незак.

Спец. Ухіляцца ад курсу то ў адзін, то ў другі бок (пра судна).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)