divide[dɪˈvaɪd]v. дзялі́ць; дзялі́цца; падзяля́ць; падзяля́цца (у розных знач.);
divide by 2 дзялі́ць на 2
♦
divide and rule раздзяля́й і пану́й;
a policy of divide and ruleпалі́тыка «раздзяля́й і пану́й»
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
«ЗГО́ДА»,
грамадска-палітычная газета. Выходзіць з 1992 у Мінску на бел. (часткова на рус.) мове 2 разы ў месяц. Засн. як орган Партыі нар. згоды, з 1995 незалежная газета. Мае падзагаловак «Палітыка». Асвятляе праблемы ўнутр. і знешняй палітыкі, паліталогіі, паліт. культуры, нац. эканомікі і прыватнай гаспадаркі, бел. адраджэння і патрэб нац. меншасцей. Выступае за дэмакр. рэформы, прапагандуе ідэі міжнац. згоды, публікуе меркаванні шырокай грамадскасці, розных паліт. партый, рухаў і грамадскіх арг-цый.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
zaborczy
zaborcz|y
1. захопніцкі; агрэсіўны;
~а polityka — захопніцкая палітыка;
2. уладалюбны;
~а kobieta — уладалюбная жанчына
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
agresywny
agresywn|y
агрэсіўны;
~a polityka — агрэсіўная палітыка;
postawa ~a — агрэсіўная пазіцыя;
~e zachowanie — агрэсіўныя паводзіны
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
радыкалі́зм, ‑у, м.
1. Светапогляд радыкала 2 (у 1 знач.), палітыка, якую праводзяць радыкалы 2 (у 1 знач.).
2. Склад думак і дзеянняў, уласцівы радыкалу 2 (у 2 знач.); палітычная смеласць, рашучасць. Лучыну, напрыклад, зусім не лішні быў бы багушэвічаўскі радыкалізм, яго надзвычай актыўнае стаўленне да сацыяльных супярэчнасцей.«Полымя».
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чака́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннеістанпаводлезнач.дзеясл. чакаць. Дзед Талаш .. хацеў рушыць і ісці хоць куды, абы не стаяць тут .. у бясплодным чаканні.Колас.Вечарам сядзела .. [Ганна] дома — і сумная і поўная трывожнага чакання.Чорны.
2. Непрыняцце рашэнняў некаторы час з мэтай дачакацца зручнага моманту. Палітыка чакання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
colonial
[kəˈloʊniəl]1.
adj.
калянія́льны
colonial policy — калянія́льная палі́тыка
colonial skirmishes with the indians — суты́чкі каляніза́тараў зь індыя́намі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
макіявелі́зм
[ад іт. N. Machiavelli = прозвішча палітычнага дзеяча Фларэнтыйскай рэспублікі (1469—1527)]
1) палітыка, пры якой выкарыстоўваюцца любыя сродкі для дасягнення мэты;
2) перан. вераломства, каварства.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
неакаланіялі́зм
(ад неа- + каланіялізм)
эканамічная палітыка і ідэалагічная дзейнасць імперыялістычных дзяржаў, накіраваная на захаванне свайго ўплыву ў залежных краінах пры дапамозе новых форм і метадаў каланіялізму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
апартэі́д
(англ. apartheid, ад афрыкаанс apartheid = раздзельнае пражыванне)
палітыка прымусовага размежавання насельніцтва ў краіне, заснаванай на расавай дыскрымінацыі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)