узаемадаве́р’е, ‑я,
Узаемнае давер’е (паміж арганізацыямі або асобнымі людзьмі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узаемадаве́р’е, ‑я,
Узаемнае давер’е (паміж арганізацыямі або асобнымі людзьмі).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sappy
1) по́ўны со́ку, сакаві́ты
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
serviceable
1) кары́сны, прыда́тны
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
steely
1) сталёвы
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ве́цер, ве́тру,
Рух паветра ў гарызантальным напрамку.
Кідаць словы на вецер (
Вецер у галаве ў каго (
Ветрам падшыты або падбіты (
Трымаць нос па ветры — прыстасоўвацца да абставін.
Шукаць ветру ў полі — пра дарэмныя пошукі.
Куды вецер дзьме — прыстасоўвацца да большасці думак, поглядаў, густаў.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
А́ЎГУСТ II (August)
(12.5.1670, Дрэздэн — 1.2.1733),
курфюрст саксонскі (Фрыдрых Аўгуст I; 1694—1733), кароль Рэчы Паспалітай [1697—1706, 1709—33]. Сын саксонскага курфюрста Іагана Георга III. Стаў курфюрстам у Саксоніі пасля смерці брата Іагана Георга IV. У 1697 перайшоў у каталіцтва і пасля смерці караля Яна III Сабескага выбраны на трон Рэчы Паспалітай. У 1699 завяршыў польска-
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
трыва́лы, -ая, -ае.
1. Устойлівы,
2.
3. Які не мяняецца, надзейны, устойлівы.
4. Пра яду: сытны, пажыўны (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
улада́рны, -ая, -ае.
1. Які валодае правам наследавання ўлады.
2. Схільны загадваць, падначальваць сабе; які выражае загад, здольны рабіць
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абве́яць, -ве́ю, -ве́еш, -ве́е; -ве́яў; -ве́й; -ве́яны;
1. Абадзьмуць паветранай плынню.
2. Абарваць, абтрэсці (пра лісце, пялёсткі
3. Абсыпаць чым
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
звер, -а,
1. Дзікая, звычайна драпежная жывёліна.
2.
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)