Verbum

прэпарава́ць, прэпары́раваць

(лац. praeparare = гатаваць)

1) апрацоўваць жывёльны або раслінны арганізм для вырабу з яго прэпаратаў;

2) перан. падрыхтоўваць што-н., апрацоўваючы пэўным чынам (напр. п. аўтарскі тэкст).

рамфары́нх

(ад гр. rhamphos = дзюба + rynchos = морда)

лятучы яшчар атрада птэразаўраў, які жыў у юрскім перыядзе; сківіцы яго з рэдкімі буйнымі зубамі мелі ў рыльнай частцы форму дзюбы.

спі́кер

(англ. speaker, ад speak = гаварыць)

1) старшыня парламента ці (у парламентах некаторых краін) яго ніжняй палаты;

2) асоба, якая аб’яўляе гледачам рашэнне суддзяў на спаборніцтвах па боксу.

транскантынента́льны

(ад транс- + кантынентальны)

1) які праходзіць цераз увесь кантынент, перасякае яго (напр. т. нафтаправод, т-ая чыгунка);

2) які адносіцца да сувязей паміж кантынентамі (напр. к. рэйс).

трап​¹

(гал. trap)

1) лесвіца на караблі; прыстаўная лесвіца для пасадкі ў самалёт і выхаду з яго;

2) спецыяльная лесвіца рознага прызначэння (напр. гімнастычны т., тэатральны т.).

фарту́х

(польск. fartuch, ад ням. Vortuch)

1) заслона пэўнага крою, якую надзяваюць спераду на адзенне, каб засцерагчы яго ад забруджвання;

2) покрыўка, чахол для машыны, механізма, тэхнічнага прыстасавання.

этымало́гія

(гр. etymologia, ад etymon = ісціна, сапраўднае значэнне слова + logos = вучэнне)

1) раздзел мовазнаўства, які вывучае паходжанне слоў;

2) паходжанне слова і яго роднасныя адносіны да іншых слоў.