слаяўцо́вы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае слаявішча. Слаяўцовыя расліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сля́бінгавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да слябінга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спіралепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд спіралі. Спіралепадобны дрот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спірытуалісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спірытуалізму, спірытуаліста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стрыкту́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да стрыктуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэтаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стэтографа, стэтаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сумяшча́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сумяшчальніка, сумяшчальніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суні́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сунізму, сунітаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суфражы́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да суфражызму, суфражыстак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сямівуго́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае сем вуглоў. Сямівугольная фігура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)