Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электраскапі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да электраскопа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
streak
[stri:k]
n.
1) паласа́, пало́ска f., по́шуг -у m.
We saw a streak of lightning — Мы ба́чылі по́шуг мала́нкі
2) жы́ла f. (у ка́мені, ма́рмуры); про́жылак -ка m.
Side bacon has streaks of fat and streaks of lean — Бо́чак ма́е про́жылкі са́ла й любо́вага мя́са
3) Figur. жы́лка f.
He has a streak of humor — Ён ма́е пачуцьцё гу́мару
4) про́бліск -у m.
a streak of luck — про́бліск шча́сьця
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unsure[ˌʌnˈʃʊə]adj.
1. (of) няўпэ́ўнены, няцвёрды;
He is rather unsure of himself. Ён няўпэўнены ў сабе.
2. (about/of) які́ не ма́е пэ́ўнага ўяўле́ння (аб чым-н.) або́ ўпэўненасці (у чым-н.);
I am unsure of the facts. Я сумняваюся ў фактах.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
valid[ˈvælɪd]adj.
1. сапра́ўдны; які́мае зако́нную сі́лу (пра дакумент, умову і да т.п.);
make valid надава́ць зако́нную сі́лу
2. ва́жкі; перакана́ўчы, абгрунтава́ны (доказ, падстава і да т.п.);
a valid reason ва́жкая прычы́на;
a valid argument перакана́ўчы аргуме́нт;
valid criticism сур’ёзная кры́тыка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Гіме́ць ’гусці’ (КЭС). Рус.дыял.гиме́ть ’тс’, ги́ми́ть ’гусці; шумець, рабіць шум пры перамяшчэнні’. Трубачоў (Эт. сл., 7, 222) рэканструюе прасл.*gyměti, *gymiti, якое, магчыма, мае гукапераймальны характар, але даўнасць і далейшыя сувязі гэтых лексем няясныя.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Махты́рыць ’ілгаць’ (Нас.). Утворана ад назоўніка ⁺махты́р, параўн. пск., наўг., ярасл., ёнаўск. (ЛітССР) махты́рь, ма́хтырь ’хвост’, якія ўзыходзяць да махаць (гл.); дзеяслоўны суфікс ‑т‑мае экспрэсіўнае адценне. Аб суфіксе ‑ыр гл. Слаўскі, SP, 2, 28–29.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пасцёл, посцёл ’подсціл’, ’ніжні слой саломы на страсе’ (ТС). Да слаць ’пакрываць паверхню чым-н.’ (гл.). Прэфікс па- (< прасл.po‑) мае значэнне шматразовай дзеі, якая адбываецца на працягу доўгага часу. Суфікс ‑ёл з’яўляецца працягам прасл.‑ьlъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пату́х ’певень’ (стол., Сл. Брэс.). Да пяту́х (гл.). Ацвярдзенне губных перад е (< е), я мае месца ў вузкай паласе паміж паўдн.-зах.-бел. і зах.-палес. гаворкамі, напрыклад: баліціса ’мыць бялізну’, памаць, дзеваць (ДАБМ, к. 19).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Радзі́ма ’бацькаўшчына; месца нараджэння’ (ТСБМ), ’сям’я, радня’ (Стан.), ’айчына’ (Сцяшк.). Ад род1 (гл.) з дапамогай суф. ‑ім‑а, які мае значэнне прыналежнасці да чаго-небудзь, параўн. бел.пабраці́м, серб.-харв.rodim ’сваяк’ (Скок, 3, 152).