Мелену́ ць ’хутка пабегчы’ (ТС ). Да малоць (гл.) з пераносам значэння ’малоць’ > ’хутка махаць (нагамі)’. Аб суфіксе ‑nǫ‑ti гл. Слаўскі , SP , 1, 44–45.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
незнахо́ длівы , ‑ая, ‑ае.
Які не ўмее лёгка і хутка выходзіць з цяжкага становішча; нездагадлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпаркакры́ лы , ‑ая, ‑ае.
Які мае шпаркія крылы; хутка , шпарка лятае. Шпаркакрылы сокал. Шпаркакрылы самалёт.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́ ветрыцца сов. прям. перен. ы́ ветриться;
грані́ т мо́ жа в. ве́ льмі ху́ тка — грани́ т мо́ жет вы́ ветриться о́ чень ско́ ро;
в. з галавы́ — вы́ ветриться из па́ мяти
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АЛЮМАГЕ́ ЛЬ ,
аморфны высокасітаваты аксід алюмінію Al2 O3 . Хутка паглынае вільгаць, не раствараецца і не набракае ў вадзе і арган. растваральніках. Атрымліваецца абязводжваннем гідраксіду алюмінію. Адсарбент для сушкі газаў, ачысткі вады, асвятлення раствораў у цукр. вытв-сці; улоўнік растваральнікаў, каталізатар. Алюмагелем наз. таксама любы (у т. л. крышталічны) Al2 O3 .
т. 1, с. 290
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
á ufschießen* vi (s)
1) ху́ тка выраста́ ць, падыма́ цца
2) узляце́ ць, узня́ цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
драмадэ́ р
(фр. dromadaire, ад гр. dromas, -ados = які хутка бяжыць)
аднагорбы вярблюд, пашыраны ў пустынях і сухіх стэпах Азіі і Афрыкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Рышшыбуня́ ць ’раскідаць’ (чавус. , Нар. сл. ). Утворана ад рас- і шы́ бень ’палка’, шыбава́ ць ’хутка , жвава, імкліва рухацца’, шыба́ ць ’кідаць, шпурляць’, шы́ бка ’хутка , шпарка’, шы́ бельны ’свавольны’, ’гарэзлівы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Незаба́ вам ’адразу, хутка , без затрымкі’ (Др. , Пятк. 2 ), незаба́ ўна ’неадкладна, хутка ’ (Нас. , Гарэц. , ТС ), незаба́ ўка ’нядоўга, хапае часу’ (Нас. ). Ад заба́ віцца ’затрымацца’, заба́ ва ’затрымка’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
clapper [ˈklæpə] n. ы́ к/сэ́ рца зво́ на
♦
like the clap pers BrE , infml е́ льмі ху́ тка /ве́ льмі мо́ цна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)