гучнагавары́цель, ‑я, м.

Прыстасаванне для ўзнаўлення гукаў і ўзмацнення гучнасці радыёперадач; рэпрадуктар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аэрамая́к, ‑а, м.

Наземнае святлосігнальнае прыстасаванне для ўказання лётчыку ноччу месцазнаходжання аэрадрома.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтамашыні́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Аўтаматычнае прыстасаванне, якое выконвае функцыі машыніста поезда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́шгерд, ‑а, М ‑дзе, м.

Спец. Прасцейшае прыстасаванне для прамыўкі залатаноснага пяску.

[Ням. Waschherd.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інгаляцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да інгаляцыі. Інгаляцыйны пакой. Інгаляцыйнае прыстасаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запа́рнік, ‑а, м.

Спец. Кацёл або іншае прыстасаванне для запарвання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернеўло́ўнік, ‑а, м.

Прыстасаванне ва ўборачных машынах для збірання зерня, якое асыпаецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кармапро́вад, ‑а, М ‑дзе, м.

Прыстасаванне для аўтаматычнай падачы корму ў кармушкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратруча́льнік, ‑а, м.

Машына, апарат, прыстасаванне для пратручвання, абеззаражвання насення, пасадачнага матэрыялу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыёперада́тчык, ‑а, м.

Прыстасаванне для перадачы інфармацыі на адлегласць пры дапамозе радыёхваль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)