адзіню́ткі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Зусім адзін.

•••

Адзін-адзінюткі гл. адзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўадчы́нены, ‑ая, ‑ае.

Не зусім адчынены, напалавіну адчынены. Паўадчыненыя дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўапра́нены, ‑ая, ‑ае.

Не зусім апрапены, напалавіну апранены. Паўапранены чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўзакры́ты, ‑ая, ‑ае.

Амаль закрыты, не зусім закрыты. Паўзакрытыя вокны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўзаплю́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Амаль заплюшчаны, не зусім заплюшчаны (пра вочы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўзачы́нены, ‑ая, ‑ае.

Амаль зачынены, не зусім зачынены. Паўзачыненыя дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўрасплю́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Амаль расплюшчаны, не зусім расплюшчаны (пра вочы).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўсляпы́, ‑ая, ‑ое.

Амаль сляпы, не зусім сляпы. Паўсляпы чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недаква́сіцца, ‑сіцца; зак.

Застацца недаквашаным, не зусім закіснуць. Малако недаквасілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўадчы́нены, ‑ая, ‑ае.

Не зусім адчынены, напалову адчынены. Напаўадчыненыя дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)