seafaring [ˈsi:feərɪŋ] adj. марахо́дны;

a seafaring man мара́к;

a seafaring nation марска́я дзяржа́ва;

a seafaring life жыццё марака́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Lben n -s, -

1) жыццё, існава́нне;

ins ~ trten* уступа́ць у жыццё;

am ~ bliben* заста́цца жывы́м;

ums ~ kmmen* загі́нуць;

mit dem ~ davnkommen* вы́ратаваць сваё жыццё;

~ und Triben жыццё-быццё;

das ~ geneßen* мець асало́ду ад жыцця́;

sich (D) das ~ leicht mchen не турбава́цца ні аб чым;

am ~ hängen* любі́ць сваё жыццё;

in minem gnzen ~ за ўсё сваё жыццё;

fürs gnze ~ на ўсё жыццё;

sich (D) das ~ nhmen* пако́нчыць з сабо́ю, пазба́віць сябе́ жыцця́;

~ spndend жыватво́рны;

~ sprühend жыццяра́дасны, по́ўны жыцця

2) жыццё, ажыўле́нне, рух;

das ~ ist erstrben жыццё заме́рла;

das ~ in die Bde brngen* разм. уне́сці ажыўле́нне ў кампа́нію;

ins ~ rfen* вы́клікаць да жыцця́; ствара́ць (што-н.); пакла́сці пача́так (чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kawalerka

ж.

1. аднапакаёвая кватэра;

2. халасцяцкае жыццё

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Перажывата́ць ’перажыць, перанесці што-небудзь цяжкае ў жыцці’ (Нас.). Да пера- (гл.) і жывата́ць ’жыць здаровым, мець асалоду ад наяўнасці добрага здароўя’ < жывот1 (гл.). Параўн. яшчэ жывоццежыццё’ (Нас.), а таксама перажы́а́)ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

азо́йскі

(ад а- + гр. zoe = жыццё);

а-ая эра — тое, што і архей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

археазо́йскі

(ад археа- + гр. zoe = жыццё);

а-ая эра — тое, што і архей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гідрабі́яс

(ад гідра- + гр. bios = жыццё)

сукупнасць арганізмаў, якія насяляюць вадаёмы (параўн. аэрабіяс).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

атруці́цца, -учу́ся, -у́цішся, -у́ціцца; зак.

1. Захварэць або памерці ў выніку ўздзеяння на арганізм атрутнага рэчыва.

А. грыбамі.

2. Скончыць жыццё самагубствам, прыняўшы атруту, ядавітае рэчыва.

|| незак. атру́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. атру́чванне, -я, н. і атручэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бадзя́га², -і, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -дзя́зе, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -дзя́г.

Бяздомны без пэўнага занятку чалавек.

Хадзіць бадзягам па свеце.

|| прым. бадзя́жніцкі, -ая, -ае і бадзя́жны, -ая, -ае.

Бадзяжніцкае жыццё.

Бадзяжны люд.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сапля́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

1. Тое, што і соплі.

2. Дзіця, малы; нявопытны чалавек, які мала ведае жыццё; малакасос (разм., пагард.).

|| ж. сапля́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак (да 2 знач.).

|| прым. сапля́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)