Про́стка ’месца, размытае і залітае вадой’ (Ян.), ’прамая пратока паміж двух выгібаў ракі’ (ТС), ’ход ракі па цячэнні, прастора’, ’выпростваючая пратока, якая прарывае намыўны перашыек’ (басейн Дняпра) (Яшк.). Да просты ’прамы, роўны’. Гл. яшчэ прость.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прысо́с ’дзеянне паводле значэння дзеясловаў прысса́ць і прысса́цца’, ’прыстасаванне, пры дапамозе якога можна што-небудзь прыссаць, прысмактаць’ (ТСБМ), ’нізкае, вільготнае месца з глейкаватай глебай’, прысо́сьлівый ’нізкі, вільготны і глеісты (пра глебу)’ (Бяльк.). Да ссаць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Згон ’адкрытае месца для зборышча’, ’вялікая колькасць’ (Юрч. Вытв.). Рус.паўд.-зах.сгон, паводле Даля, ’агульная праца, што не залічваецца да чарговай паншчыны’, жалі і касілі сгоном. Аддзеяслоўны бязафіксны наз. съгонъ ад съгоняти (гл. гнаць).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
О́рган ’частка расліннага ці жывёльнага арганізма, якая выконвае пэўную функцыю’ (ТСБМ). Запазычана праз рус.орган з польск.organ (адпавядае месца націску) (Фасмер, 3, 149). Менш верагодна запазычанне рус.орган са ст.-слав.органъ (КЭСРЯ, 312).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Патапе́ча, патопёча ’багна, забалочанае месца’ (Яшк., Бяльк., Інстр. I, Мат. Гом.). Да тапіць, тапіцца (гл.). Параўн. іншыя семантычна блізкія лексемы: тапіла, тапілы, тапіна (Талстой, Геогр., 169–170). Аб суфіксе -еча гл. Сцяцко, Афікс. наз., 40.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пе́чышча, пе́чышчо ’хацішча’ (чавус., зэльв., слонім., ЛА, 4). Да печ (гл.). Аб суф. ‑ішч‑а са значэннем ’месца, дзе знаходзіўся прадмет’ гл. Сцяцко, Афікс. наз., 159. Семантычны перанос ’печышча’ > ’хацішча’: пасля пажару заставалася толькі печ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
odstawić
зак.
1. адставіць; адсунуць;
2. даставіць;
odstawić na miejsce towar — даставіць тавар на месца;
odstawić dziecko od piersi — адняць (адвучыць) дзіця ад грудзей
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пераве́сціся
1. (заднагомесцанадругоеі г. д.) sich versétzen lássen*;
2. (знікнуць) verschwínden*vi (s); áusgehen*vi (s), álle sein [werden] (прагрошы, таварыі г. д.); áussterben*vi (s) (пражывёл)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вуглавы́
1. Eck ;
вуглава́я ха́таÉckhaus n -es, -häuser;
вуглаво́е ме́сцаÉckplatz m -es, -plätze;
вуглавы́ ўдар (футбол) Éckstoß m -es, -stöße, Éckball m -s, -bälle;
2.спец. Wínkel ;
вуглава́я частата́ Wínkelfrequenz f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
агу́льны
1. (сумесна з іншымі) geméinsam, geméin; geméinschaftlich;