спа́льны Schlaf -;

спа́льны ваго́н Schláfwagen m -s, -;

спа́льнае ме́сца Schláfplatz m -es, -plätze; Schláfgelegenheit f -, -en;

спа́льныя прыла́ды Béttzeug n -(e)s, Schláfzeug n;

спа́льны мяшо́к Schláfsack m -(e)s, -säcke

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

орт​1

(ням. Ort = літар. месца)

1) сярэбраная манета Польшчы і германскіх дзяржаў у 17—18 ст., якая адпавядала 1/4 талера;

2) гарызантальная падземная горная выпрацоўка, якая не мае непасрэднага выхаду на паверхню.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пра́ца

(польск. praca, ад чэш. práce)

1) дзейнасць чалавека, накіраваная на стварэнне матэрыяльных і культурных каштоўнасцей (напр. фізічная п., разумовая п.);

2) служба (напр. месца п.);

3) навуковы твор (напр. літаратуразнаўчая п., мовазнаўчая п).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Etáppe f -, -n

1) эта́п;

éine néue ~ éinleiten адкры́ць но́вую старо́нку (у гісторыі чаго-н.)

2) вайск. тыл

3) ме́сца адпачы́нку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áuswärts adv

1) во́нкі; зво́нку; знадво́рку

2) па́-за до́мам; у чужы́х края́х;

~ wóhnen жыць за го́радам;

von ~ з друго́га ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wund a пара́нены, сцёрты да крыві́;

éine ~e Stélle балю́чае ме́сца;

sich (D) die Füße ~ láufen* наце́рці сабе́ но́гі да крыві́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

confluence

[ˈkɑ:nfluəns]

n.

1) зьліцьцё n. (рэ́чак)

2) суто́к -у m. (ме́сца зьліцьця́)

3) зьбег -у m. (акалі́чнасьцяў)

4) збор -у, сьціск -у, наплы́ў -ву m. (людзе́й), нато́ўп -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

facility

[fəˈsɪləti]

n., pl. -ties

1) лёгкасьць f.

2) спрыт -у m.

3) абсталява́ньне, прыстасава́ньне n.

4) пада́тнасьць, рахма́насьць, згаво́рлівасьць f.

5) магчы́масьць, умо́ва f.

work facilities — ме́сца для пра́цы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ляме́ньдзіць, лімяньдзі́ць ’гаварыць шмат, не да месца, надаедліва’ (міёр., Нар. лекс.). Балтызм. Параўн. літ. leménti ’балбатаць, мармытаць, няясна вымаўляць’. Аднак бел. словы былі ўтвораны з лімінда́ (гл.), якое да leménti.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ляновішча ’месца, дзе расце лён’ (б.-каш., Мат. Гом.), н.-луж. lanowišćo ’тс’. Да лён (гл.). Суфікс ‑ov‑ сустракаецца таксама ў палес. льновіско ’тс’ і славац. ľanovisko ’поле, засеянае льном’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)