drag

[dræg]

1.

v.t. (-gg-)

1) цягну́ць, валачы́

to drag away — адцягну́ць, адвалачы́

to drag in — уцягну́ць

2) драгава́ць

3) баранава́ць

2.

v.i.

валачы́ся, пле́сьціся, цягну́цца

to drag oneself behind — су́нуцца за кім

3.

n.

1) дра́га f.

2) перашко́да, замі́нка f.

3) ні́зкія мо́цныя са́ні

4) цяжка́я барана́

5) то́рмаз -у m

6) ну́дная асо́ба

•

- drag on

- drag out

- drag one’s feet

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pry

I [praɪ]

1.

v., pried, prying

1) падгляда́ць за кім, зазіра́ць куды́

2) уме́швацца

She likes to pry into others’ affairs — Яна́ лю́біць сава́ць нос не ў свае́ спра́вы

2.

n.

назо́льна ціка́ўны чалаве́к

II [praɪ]

1.

v.t.

1) падыма́ць, падва́жваць, перасо́ўваць

2) выця́гваць

We finally pried the secret out of him — Мы нарэ́шце вы́цягнулі зь яго́ таямні́цу

2.

n.

вага́р, лом для падва́жваньня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tail

[teɪl]

1.

n.

1) хвост хваста́ m.

2) зад -у m.

3) хво́сьцік -а m. (прычо́ска)

4) Sl. шпік, шпег -а, дэтэкты́ў -ва m.

2.

v.t.

1) быць у хвасьце́

2) Sl. хадзі́ць, сачы́ць за кім

3.

v.i.

заніка́ць, прапада́ць; ме́ншаць

4.

adj.

за́дні, у хвасьце́

•

- a tail wind

- tail light

- tails

- tail off

- turn tail

- at the tail of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bone​1 [bəʊn] n. косць, ко́стка

♦

a bag of bones ску́ра ды ко́сці;

a bone of contention я́блык разла́ду, прычы́на сва́ркі;

feel in one’s bones быць упэ́ўненым;

have a bone to pick with smb. infml зво́дзіць раху́нкі з кім-н.;

make no bones about (doing) smth. быць адкры́тым, чэ́сным у чым-н.; не вага́цца, не хіста́цца;

throw a bone кі́нуць ко́стку, зрабі́ць усту́пку;

to the bone ве́льмі мо́цна; максіма́льна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pretend [prɪˈtend] v.

1. прыкі́двацца, рабі́ць вы́гляд;

We’re not really sisters;

we were just pretending. На самай справе мы не сёстры; мы толькі рабілі выгляд.

2. (звыч. пра дзяцей) гуля́ць; уяўля́ць сябе́ кім-н. (у гульні);

Let’s pretend to be astronauts. Давайце гуляць у касманаўтаў.

3. прэтэндава́ць (звыч. у адм. і пыт. ск.);

The picture does not pretend to be a great work of art. Карціна не прэтэндуе называцца шэдэўрам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

opanować

opanowa|ć

зак.

1. kogo/co авалодаць кім/чым; захапіць; скарыць каго/што;

~ć miasto — захапіць горад;

~ć sytuację — авалодаць сітуацыяй;

2. co утаймаваць; уціхамірыць; задушыць; стрымаць;

~ć żywioł — утаймаваць стыхію;

nie móc ~ć radości — не магчы стрымаць радасць;

3. kogoапанаваць, авалодаць кім; ахапіць каго;

~ł kogo strach — страх апанаваў каго;

4. засвоіць; авалодаць;

opanować obcy język — вывучыць замежную мову;

~ć nową metodę produkcji — авалодаць новым метадам вытворчасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уве́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. аб кім-чым, пра каго-што і з дадан. сказам. Атрымаць, сабраць звесткі пра каго‑, што‑н.; даведацца. Дарэчы, аб смерці мне прыйшлося ўведаць на наступны вечар. Даніленка. — Мама, як вы можаце так гаварыць, не ўведаўшы чалавека? — А ты глядзі мне, а то ўведаеш, ды позна будзе... Паўлаў. — Што ўведалі новае пра Паддубнага? — спытаў .. [Злобіч], заглянуўшы ў палатку начальніка штаба. М. Ткачоў. [Тодзік:] — Мой бацька .. узрадаваўся, калі ўведаў, што мы згаварыліся пажаніцца. Чорны. // Выведаць што‑н. Ушыўся [Пракапчук] у гурт людзей, каб што-небудзь пачуць пра поезд. Але нічога пэўнага не ўведаў. Сабаленка. Якой ні паказвала вясёлай сябе Сарока, пайшла назад яна, чуў Апейка, недавольная: так нічога толкам і не ўведала! Мележ. // Дазнацца. [Іванчанка:] Люба!.. Клянуся табе, мы знойдзем спосаб уведаць, дзе гэтыя дзеці. Кучар. [Уладзімір Андрэевіч:] — Пазней колькі ні спрабаваў дазнацца, як склаўся ягоны [Цярэнція] лёс, але нічога не ўведаў. Кухараў.

2. і з дадан. сказам. Набыць веды адносна чаго‑н.; пазнаць што‑н. Афіцыйная навука, ды яшчэ — семінарская,.. не магла .. даць [Адаму Ягоравічу] і дзесятай долі таго, што ён уведаў, што ўзяў ад кнігі. М. Стральцоў. За кароткі час хлапчук уведаў амаль усе гатункі яблынь, груш. Пальчэўскі. Усё, што ні стрэнецца дзеду, Уведаць яму так цікава. Колас. // Атрымаць належнае ўяўленне аб кім‑, чым‑н.; выявіць сутнасць чаго‑н. Будзе час таму-сяму навучыцца [Галі] ў старога брыгадзіра, падумаць, уведаць людзей, убачыць брыгадную гаспадарку. Ермаловіч. [Антанюк:] — Каб ты сама стала маці, То ведала б цану жыцця. Яна ведала, маці твая. І я ведаю. А ты не паспела ўведаць. Шамякін.

3. Праверыць, зведаць на ўласным вопыце; зазнаць, перажыць. А Вера ўжо адчула, уведала смак нялюбай работы. Дуброўскі. Пасля, пад націскам ворага .. [хлопец з Дона] адступаў, уведаў бяздонную горыч разгрому і палону. Брыль. // і з дадан. сказам. У форме буд. часу ўжываецца пры выказванні пагрозы. [Аня:] — Ты яшчэ ўведаеш, якая я! Карпюк.

4. каго. Убачыць каго‑н., пазнаёміцца з кім‑н. Не ўведаў Іван свайго сына, што ўжо нарадзіўся без яго... Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дамо́віцца sich verábreden, sich veréinbaren, sich ábsprechen*; sich verständigen, éinig wérden, überéinkommen* vi (s) (з кім-н аб чым-н. mit D über A); ábmachen vt, féste Ábrede tréffen* (канчаткова);

мы дамо́віліся es ist zwíschen uns ábgesprochen;

цвёрда дамо́віцца аб чым-н. etw. fest ábmachen; sich definitív éinigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

займа́цца

1. (be)tréiben* vt;

займа́цца чым-н. sich mit etw. (D) beschäftigen [befássen];

займа́цца гімна́стыкай Gymnástik tréiben*; túrnen vi;

займа́цца гаспада́ркай die Wírtschaft führen [besórgen]; wírtschaften vi;

2. (аб навучэнцах) lérnen vi; studíeren vi, vt; unterríchten vt (весці заняткі);

3. разм. (клапаціцца) sich kümmern (кім-н., чым-н. um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замяні́ць, замяня́ць

1. ersétzen vt (кім-н., чым-н. durch A); áustauschen vt, áuswechseln vt (дэталь);

замяні́ каго-н. (на рабоце) für j-n (in der Árbeit) éinspringen*;

ён замяні́ў яму ба́цьку er ersétzte ihm den Váter;

2. (падмяніць) éintauschen vt, úmtauschen vt (на што-н. gégen A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)