Verbum

éinlassen*

1. vt упуска́ць, запуска́ць

2. ~, sich

1) (auf A, in A) пуска́цца (на што-н.);

◊

sich auf kéine Verhándlungen ~ адмо́віцца ад перамо́ў

2) (mit D) звя́звацца (з кім-н.)

Fréund m -(e)s, -e

1) друг, ся́бар, прыя́цель;

mit j-m gut ~ wérden пасябрава́ць з кім-н.

2) прыхі́льнік, ама́тар; ся́бар, друг (зварот);

dícke ~e sein быць шчы́рымі [неразлу́чнымі] сябра́мі

kénnen lérnen vt (па)знаёміцца (з кім-н., з чым-н.); спазнава́ць (што-н.), даве́двацца (пра што-н.); пазнава́ць (каго-н.);

ihr wérdet mich noch ~! вы мяне́ яшчэ́ пазна́еце! (пагроза)

Léine f -, -n вяро́ўка; ле́йцы, мату́з;

◊

j-n an der ~ háben трыма́ць каго́-н. у рука́х;

~ zíehen* разм. скруці́ць [змата́ць] ву́ды, зліня́ць, уцячы́;

an dersélben ~ zíehen* быць [дзе́йнічаць] заадно́ з кім-н.

scháuen vi (auf A) глядзе́ць (на каго-н., на што-н.);

um sich ~ азіра́цца;

hin und her ~ глядзе́ць па бака́х;

nach j-m ~ глядзе́ць за кім-н., дагляда́ць каго́-н.

Träne f -, -n сляза́;

zu ~n rühren расчу́ліць да слёз;

j-m kéine ~ náchweinen не пралі́ць ні адно́й слязі́нкі па кім-н.;

únter ~n са сляза́мі, у сляза́х, праз слёзы

verábschieden

1. vt

1) звальня́ць;

éinen Offizíer ~ зво́льніць афіцэ́ра ў адста́ўку

2) право́дзіць, рабі́ць право́дзіны (каму-н.)

3) прыма́ць, зацвярджа́ць (напр. закон)

2. ~, sich (von D) разві́твацца (з кім-н.)

verdíent a

1) заслу́жаны;

verdíenter Geléhrter заслу́жаны дзе́яч наву́кі;

sich um j-n, um etw. (A), durch etw. (A) ~ máchen мець заслу́гі пе́рад кім-н., пе́рад чым-н.

2) заро́блены