verábschieden
1.
1) звальня́ць;
éinen Offizíer ~ зво́льніць афіцэ́ра ў адста́ўку
2) право́дзіць, рабі́ць право́дзіны (каму
3) прыма́ць, зацвярджа́ць (
2. ~, sich (von
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verábschieden
1.
1) звальня́ць;
éinen Offizíer ~ зво́льніць афіцэ́ра ў адста́ўку
2) право́дзіць, рабі́ць право́дзіны (каму
3) прыма́ць, зацвярджа́ць (
2. ~, sich (von
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)