пялёначны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пялёнкі, пялёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяцівуго́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць вуглоў. Пяцівугольны пакой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяцігра́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць граней. Пяцігранны абеліск.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяціку́пальны, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць купалаў. Пяцікупальная царква.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяціпавярхо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць паверхаў. Пяціпавярховы дом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяціпа́льцы, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць пальцаў. Пяціпальцыя канечнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяціпласто́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць пластоў. Пяціпластовая фанера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пяціскладо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць складоў. Пяціскладовае слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

растру́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае раструб, раструбы. Раструбныя пальчаткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раўначле́нны, ‑ая, ‑ае.

У матэматыцы — які мае аднолькавыя члены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)