inclined

[ɪnˈklaɪnd]

adj.

1) схі́льны, гато́вы

to feel inclined — быць схі́льным, мець ахво́ту

2) спа́дзісты, нахі́лены; ко́сы, касы́; пад куто́м

inclined plane — нахі́льная ро́ўніца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

intermediate

1. [,ɪntərˈmi:diət]

adj.

праме́жны, праме́жкавы; які́ ёсьць памі́ж

2.

n.

1) праме́жак -ку m.

2) пасярэ́днік -а m.

3. [,ɪntərˈmi:dieɪt]

v.i.

быць пасярэ́днікам, пасярэ́днічаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

debt

[det]

n.

1) доўг, до́ўгу; pl. даўгі́

get/run into debt — зале́зьці ў даўгі́

be in debt — быць вінава́тым каму́

2) праві́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

officiate

[əˈfɪʃieɪt]

v.

1) выко́нваць службо́выя абавя́зкі

to officiate as chairman — выко́нваць абавя́зкі старшыні́

to officiate as host — быць за гаспадара́

2) адпраўля́ць набажэ́нства

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pioneer

[,paɪəˈnɪr]

1.

n.

1) піянэ́р -а m., пе́ршы пасяле́нец

2) пачына́льнік, ініцыя́тар -а m.

3) Milit. сапёр -а m.

2.

v.

быць пачына́льнікам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

exceed

[ɪkˈsi:d]

v.t.

1) перавыша́ць, быць бо́льшым за што

2) выхо́дзіць за ме́жы, перасяга́ць

Do not exceed the speed limit — Не перавыша́йце максыма́льнае ху́ткасьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stand to reason

быць відаво́чным, зразуме́лым

it stands to reason that he would resent your insults — Зразуме́ла, што ён бу́дзе пакры́ўджаны ва́шымі абра́замі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

succeed

[səkˈsi:d]

v.i.

1) удава́цца; сканча́цца по́сьпехам

His plans succee ded — Яго́ныя пля́ны ўдалі́ся

2) быць насту́пнікам

the generation that succeeds us — бу́дучае пакале́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tutor

[ˈtu:tər]

1.

n.

1) прыва́тны наста́ўнік, дарэ́ктар -а m.

2) рэпэты́тар -а m.

2.

v.i.

1) дава́ць прыва́тныя ле́кцыі, рэпэты́цыі

2) быць рэпэты́тарам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

БІЯГЕНЕТЫ́ЧНЫ ЗАКО́Н,

1) у біялогіі — закон, паводле якога арганізм у індывід. развіцці (антагенезе) паўтарае ў скарочаным выглядзе некаторыя фазы гіст. (эвалюцыйнага) развіцця свайго віду (філагенез). Сфармуляваў ням. біёлаг Э.Гекель (1866) на аснове працы Ф.Мюлера (1864), таму біягенетычны закон часам называюць законам Мюлера—Гекеля. Закон пацвярджаецца наяўнасцю ў лічынак і зародкаў шматклетачных жывёл правізарных, а ў дарослых — рудыментарных органаў.

Паводле Гекеля эмбрыянальнае развіццё не заўсёды ўзнаўляе пачатковы шлях філагенетычнага развіцця, у ім могуць быць прагрэсіўныя адхіленні з’яў адаптацыі (цэнагенезы) у адрозненне ад кансерватыўных прыкмет і працэсаў — палінгенезаў. Больш познія даследаванні паказалі, што эвалюцыя арганізмаў адбываецца на аснове спадчынных змен любых стадый антагенезу (тэорыя філэмбрыягенезу А.М.Северцава), філагенез ёсць генетычны рад вядомых антагенезаў, а біягенетычны закон — прыватны выпадак спалучэнняў анта- і філагенезу.

2) У псіхалогіі і педагогіцы — мех. перанясенне біягенетычнага закону з прыроды на чалавечае грамадства, спроба растлумачыць псіхічнае развіццё дзіцяці як працэс, асобныя ступені якога з’яўляюцца паўтарэннем асн. ступеняў гіст. развіцця псіхікі чалавецтва. Пры гэтым сцвярджаецца, што ў антагенезе дзіцячай псіхікі ўзнаўляюцца асн. стадыі біял. эвалюцыі і этапы культ.-гіст. развіцця чалавецтва (амер. псіхолагі Дж.​Болдуін, С.​Хол, ням. К.​Бюлер і В.​Штэрн, рус. П.​П.​Блонскі і інш.). Гл. таксама Узроставая псіхалогія.

т. 3, с. 168

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)