выграбны́, -а́я, -о́е.

Прызначаны для выграбання.

Выграбная лапата.

○

Выграбная яма — памыйная яма для звальвання смецця, розных нечыстот.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выграбны́ выгребно́й;

~на́я я́ма — выгребна́я я́ма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выгребно́й (черпак) выграбны́;

выгребна́я я́ма памы́йная я́ма, сме́тнік.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размы́віна, -ы, мн. -ы, -він, ж.

Яма, паглыбленне, размытае вадой.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

во́чніца

‘вочная яма’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. во́чніца во́чніцы
Р. во́чніцы во́чніц
Д. во́чніцы во́чніцам
В. во́чніцу во́чніцы
Т. во́чніцай
во́чніцаю		 во́чніцамі
М. во́чніцы во́чніцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. я́м я́мы
Р. я́ма я́маў
Д. я́му я́мам
В. я́м я́мы
Т. я́мам я́мамі
М. я́ме я́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

калдо́біна, -ы, мн. -ы, -бін, ж.

Выбоіна, яма на дарозе; паглыбленне або ўпадзіна на дне вадаёма.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ваўкаўня́ ж., разг. во́лчья я́ма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бу́кта

‘яма, вір у рацэ’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бу́кта бу́кты
Р. бу́кты бу́кт
бу́ктаў
Д. бу́кце бу́ктам
В. бу́кту бу́кты
Т. бу́ктай
бу́ктаю		 бу́ктамі
М. бу́кце бу́ктах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сі́лас

‘вежа або яма для захоўвання корму’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сі́лас сі́ласы
Р. сі́ласа сі́ласаў
Д. сі́ласу сі́ласам
В. сі́лас сі́ласы
Т. сі́ласам сі́ласамі
М. сі́ласе сі́ласах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)