праўдалю́бны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і праўдалюбівы. Купалаўская шырыня ў разуменні праўды, страснасць у яе сцвярджэння, рабілі [зборнік] «Шляхам жыцця» адным з найбольш праўдалюбных зборнікаў. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

breadth

[bredӨ]

n.

1) шырыня́ f.

the breadth of the road — шырыня́ даро́гі

2) глыбіня́ f.

breadth of mind — глыбіня́ ро́зуму, шырыня́ кругагля́ду

breadth of understanding — глыбіня́ зразуме́ньня

3) абся́г, разма́х -у m.

the breadth of his knowledge — абся́г яго́ ве́даў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

latitude [ˈlætɪtju:d] n.

1. geog. шырата́

2. fml (in/for) свабо́да (дзеянняў); шырыня́ (поглядаў); цярпі́масць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

разго́н, -у, м.

1. гл. разагнаць.

2. Рух з паступова нарастаючай хуткасцю; разбег.

Набраць р.

3. Адлегласць ад аднаго пункта да другога.

Які р!

4. перан. Шырыня, размах у дзеяннях, дзейнасці.

Гаспадарка набірае р.

5. Строгая вымова; разнос (разм.).

Даць р. за парушэнне дысцыпліны.

|| прым. разго́нны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

width [ˈwɪdθ] n. шырыня́;

20 metres in width20 ме́траў шырынёю;

a width of cloth по́лка, сто́лка (тканіны)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

szer.

= szerokość — 1. шырыня; шыр.;

2. геагр. шырата; ш.

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прасве́т, -у, Ме́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Светлая паласа або слабы прамень у неасветленай прасторы.

П. у воблаках.

Жыццё без прасвету (перан.: без надзеі на паляпшэнне).

2. Шырыня аконнага ці дзвярнога праёму (спец.).

3. На пагонах: каляровая падоўжная палоска.

Пагоны з двума прасветамі.

|| прым. прасве́тны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ширь шыр, род. шы́ры ж., шырыня́, -ні́ ж.;

во всю ширь на ўсю шыр (шырыню́).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

amplitude

[ˈæmplɪtu:d]

n.

1) вялі́касьць, шырыня́ f.; разма́х -у m.; паме́р -у m.

2) мно́ства, бага́цьце n., даста́так -ку m.

an amplitude of money — мно́ства гро́шай

3) шырыня́ кругагля́ду

4) Phys. ампліту́да f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПАЛАСА́ ПРАПУСКА́ННЯ,

дыяпазон частот для забеспячэння перадачы сігналу з дапушчальнымі скажэннямі яго формы. У межах П.п. амплітудна-частотная характарыстыка (АЧХ) акустычнай, радыётэхн. ці аптычнай прылады дастаткова раўнамерная, а яе фазава-частотная характарыстыка (ФЧХ) лінейная. Асн. параметры: шырыня П.п., нераўнамернасць АЧХ і нелінейнасць ФЧХ. Патрабаванні да П.п. пэўнага апарата (канала сувязі) вызначаюцца яго прызначэннем. Напр., для тэлеф. сувязі дастаткова П.п. (па нізкай частаце) 300—3400 Гц, для высакаякаснага ўзнаўлення муз. твораў 30—15 000 Гц, для радыёканалаў наземнага тэлевізійнага вяшчання — шырыня П.п. 6,7 ці 8 МГц у залежнасці ад стандарта.

т. 11, с. 538

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)