віды руху каня (хада, рысь, інахадзь, галоп, скачок).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АМІДАСТАМО́З,
інвазійная нематадозная хвароба гусей (пераважна маладняку да 4 мес), качак і інш. птушак, якая выклікаецца нематодамі амідастомамі. Пашыраны ўсюды. Пік інвазіі ў сярэдзіне лета. Птушкі заражаюцца праз корм, абнасенены яйцамі гельмінтаў. Паказанні: запаленне слізістай абалонкі страўніка, парушэнні стрававання, кволасць, страта апетыту, хісткая хада.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
chodzenie
н. хаджэнне; хада; хадня
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ба́бскіразг. ба́бий; ба́бский;
~кая хада́ — ба́бья похо́дка;
◊ ~кія плёткі — ба́бьи спле́тни
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Schnéckentempon -s, -s разм. чарапа́хавая хада́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
kaczy
качыны;
kaczy chód — качыная хада
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
gait
[geɪt]
n.
хада́, пахо́дка f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
По́ступ1 ’хада’ (ТСБМ), параўн. укр.по́ступ ’крок, хада’, рус.пос́тупь ’тс’, ст.-рус.постꙋпь, постѫпь ’рух, дзеянне’, польск.postęp ’ход, захад, працэдура’, чэш., славац.postup ’ход, метад, рух наперад’, балг.по́стъп ’тс’. Прасл.*postǫpь, з арэальным зацвярдзеннем канцавога губнога. Аддзеяслоўнае ўтварэнне з прыстаўкай па‑ з семантыкай выніковасці дзеяння. Да ступа́ць (гл.).
По́ступ2 ’прагрэс, рух паперад’ (Байк. і Некр., ТСБМ), у значэнні ’прагрэс’, магчыма, з польск.postęp ’тс’. Гл. по́ступ1.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Веснаход (паэт.) ’хада вясны, надыход светлых, радасных падзей, з’яў’ (КТС); ’назва арганізацыі маладых пісьменнікаў і мастакоў Заходняй Беларусі’ (з 1927 г.). Да вясна́ (гл.) і ход (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Gángartf -, -en
1) хада́
2) алю́р (каня)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)