Verbum

анлайнавы слоўнік

свято́чны, -ая, -ае.

1. гл. свята.

2. Не будзённы, прыгожы, прыбраны.

С. касцюм.

3. перан. Урачыста-ўзнёслы, шчаслівы.

С. настрой.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пракламава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны; зак. і незак., што (кніжн.).

Урачыста аб’явіць (аб’яўляць), абвясціць (абвяшчаць).

|| наз. пракламава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свяшчэннадзе́йнічаць, -аю, -аеш, -ае; незак.

1. Выконваць які-н. царкоўны абрад.

2. перан. Рабіць што-н. урачыста і паважна (іран.).

|| наз. свяшчэннадзе́йства, -а, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

solennie

кніжн.. урачыста;

solennie obiecać — урачыста паабяцаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

uroczyście

урачыста, па-святочнаму, святочна;

uroczyście obchodzić — урачыста святкаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абяца́ць verspréchen* vt; gelóben vt (урачыста)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

inaugurować

незак. урачыста адкрываць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

inaugurate

[ɪˈnɔgjəreɪt]

v.t.

1) урачы́ста ўво́дзіць на паса́ду (прэзыдэ́нта)

2) урачы́ста адкрыва́ць, пачына́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

дэфілі́раваць

‘урачыста ісці, праходзіць (на парадах, дэманстрацыях і пад.); хадзіць туды-сюды, прагульвацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

asseverate

[əˈsevəreɪt]

v.t.

урачы́ста абвяшча́ць, заяўля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)