wystrzeliwać

незак.

1. выстрэльваць; страляць;

2. узлятаць; уздымацца; узнімацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wzdymać się

незак.

1. надзімацца; раздзімацца;

2. уздымацца; паднімацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Надыха́нка ’хлеб з цеста, замешанага грэцкай мукой на аржаной рошчыне’ (мядз., Нар. сл.). Відаць, да дыхаць ’падыходзіць, уздымацца (пра хлеб)’, семантычная паралель — пышка, пышны ад пыхаць (гл. Фасме, 3, 422).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

áufwirbeln

1. vt узніма́ць, уздыма́ць

2. vi (s) закружы́цца ві́храм; уздыма́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узлазіць, узбірацца, забірацца, узнімацца, уздымацца

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

tier [tɪə] n. рад, я́рус;

arrange smth. in tiers уладко́ўваць, размяшча́ць што-н. у не́калькі я́русаў;

rise/stand in tiers уздыма́цца я́русамі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пузы́рыцца (пузы́рицьца) ’наядацца, напівацца; закіпаць, падымацца пухірамі; выстаўляць пуза ад гонару’ (Нас.), рус. пузы́риться ’тс’, укр. пузи́ритися уздымацца пухірамі; дуцца’, сюды ж пузыры́ха ’тоўстая, сварлівая кабета’ (барыс., Цыхун, вусн. паведамл.). Ад пузыр 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

shoot up

а) ху́тка расьці

б) вы́сіцца, уздыма́цца ўго́ру

в) Sl. укало́цца (прыня́ць нарко́тык)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узды́м, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. уздымаць — узняць і уздымацца — узняцца.

2. Рост, развіццё чаго‑н. Прамысловы ўздым. Гаспадарчы ўздым.

3. Натхненне, прыліў энергіі. Творчы ўздым. Працоўны ўздым. □ Андрэй доўга не можа супакоіцца, ён адчувае вялікі душэўны ўздым. Хромчанка.

4. Участак дарогі, які падымаецца ўверх. [Люся], маленькая, з цёмна-русявымі завіткамі, .. ішла па роўным схіле камяністага ўзгорка, на ўздым. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

upsurge

[ˈʌpsɜ:rdʒ]

1.

v.i.

уздыма́цца, падыма́цца

2.

n.

1) рапто́ўнае пабо́льшаньне (ро́сту або́ разьвіцьця́)

2) паўста́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)