тужлі́ва,

1. Прысл. да тужлівы.

2. безас. у знач. вык. Маркотна, нудна. Піне стала тужліва і крыху страшна. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тужлі́ва нареч.

1. тоскли́во;

2. печа́льно; ско́рбно, го́рестно;

1, 2 см. тужлі́вы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

melancholisch [melaŋ'ko:-] a меланхалі́чны, тужлі́вы, паны́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

trübsinnig a тужлі́вы, су́мны, марко́тны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

smętny

сумны, журботны; тужлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tęskny

тужлівы; сумны, маркотны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

markotny

маркотны, тужлівы, сумны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

plaintive

[ˈpleɪntɪv]

adj.

жало́бны; тужлі́вы, ну́дны; су́мны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

уны́лый

1. (испытывающий уныние) марко́тны, тужлі́вы, су́мны;

уны́лый челове́к марко́тны (тужлі́вы, су́мны) чалаве́к;

2. (наводящий уныние) ну́дны, нудлі́вы;

уны́лая пе́сня ну́дная (нудлі́вая) пе́сня.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

tęskliwy

сумны, журботны, тужлівы; маркотны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)