гру́кацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. (разм.).

1. Стукацца аб што-н.

Г. галавой аб сцяну.

2. Моцна стукаць (у дзверы, акно і пад.).

Г. ў дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бра́зкаць

‘стукаць, брынчаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бра́зкаю бра́зкаем
2-я ас. бра́зкаеш бра́зкаеце
3-я ас. бра́зкае бра́зкаюць
Прошлы час
м. бра́зкаў бра́зкалі
ж. бра́зкала
н. бра́зкала
Загадны лад
2-я ас. бра́зкай бра́зкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бра́зкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ту́каць

‘стукаць, тукатаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ту́каю ту́каем
2-я ас. ту́каеш ту́каеце
3-я ас. ту́кае ту́каюць
Прошлы час
м. ту́каў ту́калі
ж. ту́кала
н. ту́кала
Загадны лад
2-я ас. ту́кай ту́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ту́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гу́паць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Глуха стукаць, удараць.

Гупаў адзінюткі цапок.

|| аднакр. гу́пнуць, -ну, -неш, -не; -ні.

|| наз. гу́пат, -у, М -паце, м. і гу́панне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стуча́ться

1. (сталкиваться) разг. сту́кацца;

2. (в дверь, в окно) сту́каць;

◊

стуча́ться в откры́тую дверь сту́каць у адчы́неныя дзве́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стук², у знач. вык.

1. Гукаперайманне кароткіх паслядоўных удараў, адрывістых гукаў.

Раптам нехта ў дзверы стук-стук-стук!

2. Ужыв. паводле знач. дзеясл. стукаць — стукнуць.

У дзверы с. палкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гамела́н

(ад яв. gamel = стукаць)

інданезійскі нацыянальны аркестр.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гу́пкаць

‘глуха стукаць у што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гу́пкаю гу́пкаем
2-я ас. гу́пкаеш гу́пкаеце
3-я ас. гу́пкае гу́пкаюць
Прошлы час
м. гу́пкаў гу́пкалі
ж. гу́пкала
н. гу́пкала
Загадны лад
2-я ас. гу́пкай гу́пкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час гу́пкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

«ПАСТУ́Х І ВОЎК»,

бел. нар. гульня. Удзельнікі (ад 6 да 15 чал.) выбіраюць «пастуха» і «ваўка». Апошні хаваецца, а «пастух» збірае гульцоў — «авечак» і заганяе іх у «статак», пасля садзіцца і робіць выгляд, што спіць. «Воўк» хавае «авечак», а сам застаецца. «Пастух», «прачнуўшыся», ідзе шукаць «авечак». Калі ён набліжаецца да месца, дзе яны схаваны, «авечкі» пачынаюць ці сіпець, ці стукаць, ці пішчаць, на што «воўк» павінен хутка адказаць, хто гэта робіць Калі ён з адказам затрымліваецца, то «авечкі» пачынаюць «бляяць». «Воўк» уцякае, а «авечкі» павінны злавіць яго і прывесці да «пастуха».

Я.​Р.​Вількін.

т. 12, с. 173

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

адля́скваць

‘стукаць, бразгаць, пляскаць па чым-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адля́скваю адля́скваем
2-я ас. адля́скваеш адля́скваеце
3-я ас. адля́сквае адля́скваюць
Прошлы час
м. адля́скваў адля́сквалі
ж. адля́сквала
н. адля́сквала
Загадны лад
2-я ас. адля́сквай адля́сквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адля́скваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)