зда́ўлены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад здавіць.

2. у знач. прым. Прыглушаны, стрыманы (пра голас, гукі).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wstrzemięźliwy

устрыманы, стрыманы, памяркоўны, умеркаваны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рагато́к, ‑тка, м.

Кароткі, стрыманы рогат (у 1 знач.). З тым жа вясёлым, бесклапотным рагатком [Яўхім] шухнуў у твань. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рытэну́та

(іт. ritenute = стрыманы)

паступовае запавольванне музычнага тэмпу, меншае, чым рытарданда.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

composed [kəmˈpəʊzd] adj. спако́йны, ураўнава́жаны; стры́маны; які́ валодае сабо́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

undemonstrative [ˌʌndɪˈmɒnstrətɪv] adj. стры́маны (пра чалавека і яго пачуцці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

састэну́та

(іт. sostenuto = стрыманы)

муз. засяроджана і рытмічна дакладна, вытрымліваючы ўмераны тэмп.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сці́плы, -ая, -ае.

1. Стрыманы ў паводзінах, абыходжанні, просты і прыстойны, пазбаўлены ганарыстасці.

С. чалавек.

С. працаўнік.

2. перан. Абмежаваны, нязначны, невялікі, якога ледзь хапае.

Сціплая зарплата.

Сціплыя вынікі працы.

4. Просты, звычайны, без прэтэнзій на раскошу.

Сціплая мэбля.

Сціпла (прысл.) апранацца.

|| наз. сці́пласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

карэ́ктны korrékt; táktvoll, höflich; wóhlanständig; zurückhaltend (стрыманы);

карэ́ктныя паво́дзіны korréktes Verhálten

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

self-possessed [ˌselfpəˈzest] adj. той, хто вало́дае сабо́ю; спако́йны, стры́маны, вы́трыманы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)