Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
абду́мацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак.
1. Асэнсаваць, сабрацца з думкамі.
Спакойна а., заглянуць самому сабе ў душу.
2. Перадумаць, прыйсці да іншага рашэння.
Сцвярджаў адно, але абдумаўся.
|| незак.абду́мвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
keel[ki:l]n. кіль
♦
on an even keel ро́ўна, спако́йна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
calmly
[ˈkɑ:mli]
adv.
спако́йна, стры́мана, вы́трымана
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ву́сцішна ’ціха, спакойна’ і ’жудасна, страшна’ (БРС); ’страшнавата’ (З нар. сл.). Гл. ву́сціш з развіццём семантыкі ’ціха, аж страшна’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
stíllhalten*аддз.vi не ру́хацца, стая́ць спако́йна, паво́дзіць сябе́спако́йна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
АДА́ЖЫО (італьян. adagio літар.спакойна, павольна). У музыцы: 1) павольны тэмп; 2) назва п’есы або часткі (звычайна 2-й) цыклічнага твора ў тэмпе адажыо. У балеце: 1) павольная сольная або дуэтная кампазіцыя; 2) асн. частка складаных танц. формаў (па-дэ-дэ, гран па і інш.); 3) комплекс рухаў каля станка і на сярэдзіне залы, які выпрацоўвае ўстойлівасць, уменне спалучаць рухі ног, рук, корпуса.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сми́рнонареч.
1.воен. смі́рна! зважа́й!;
2.(спокойно) ці́ха, спако́йна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поко́йно
1.нареч. (спокойно)спако́йна; ці́ха;
2.безл., в знач. сказ. (кому)спако́йна;
3.безл., в знач. сказ., уст. (кому) зру́чна; (уютно) уту́льна.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АФАРЫ́ЗМ (грэч. aphorismos),
трапнае выслоўе, якое ва ўстойлівай і лаканічнай форме перадае змястоўную і арыгінальную думку — жыццёвае назіранне, маральную сентэнцыю, разважанне і інш.: «Воля сонейку раўня» (Я.Купала), «Лес не сякуць языкамі» (К.Крапіва), «Чакаць тады спакойна можна, калі няма чаго чакаць» (А.Звонак). Афарызмы маюць канкрэтнага стваральніка (пісьменніка, вучонага і інш.), ужываюцца ў вуснай і пісьмовай мове для вобразнай характарыстыкі з’яў і падзей.