распла́та, ‑ы, ДМ ‑плаце, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. расплачвацца — расплаціцца.

2. перан. Кара, помста. — Нічога, Аксён: будзе свята і на нашай вуліцы. Падыходзіць час расплаты за здзекі над народам. Дымам і агнём паляцяць у неба панскія палацы і ўжо ляцець пачалі. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pawn​2 [pɔ:n] v. закла́дваць (што-н. у ламбардзе);

He pawned his gold watch to pay the rent. Ён заклаў свой залаты гадзіннік, каб расплаціцца за кватэру.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

opłacić

opłaci|ć

зак.

1. аплаціць, заплаціць;

2. перан. расплаціцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

quits

[kwɪts]

adj.

to be quits — расквіта́цца, расплаці́цца з кім-н.

а) адда́ць доўг каму́-н.

б) адпо́мсьціць за ўчы́неную кры́ўду, зло

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

przypłacić

зак.

1. прыплаціць; даплаціць;

2. паплаціцца; расплаціцца;

przypłacić życiem — паплаціцца жыццём (галавою)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

расквіта́цца

1. (расплаціцца з кім-н.) mit j-m ábrechnen, quitt wérden;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi; j-m etw. héimzahlen аддз.;

мы расквіта́ліся wir sind quitt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

skrupić się

skrupi|ć się

: wszystko się na mnie ~ło — за ўсё я павінен расплаціцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пазы́ка, ‑і, ДМ ‑зыцы, ж.

1. Грашовая аперацыя, якая заключаецца ў тым, што некаторая сума грошай бярэцца ў доўг на пэўных умовах звароту. Дзяржаўная ўнутраная пазыка. Узяць пазыку. Выплаціць пазыку.

2. Выдача ў доўг на пэўных умовах грошай, рэчаў і інш., а таксама грошы, рэчы і інш., узятыя ў доўг. Сярэднія сяляне і вясковая бедната, атрымліваючы пазыку ад банка і не маючы магчымасці расплаціцца, часта трацілі зямлю і маёмасць. «Весці». А што калі б Ладуцька для пачатку паспрабаваў узяць у дзяржавы грашовую пазыку? Краўчанка. Дзяржава дала насенную пазыку. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разлічы́цца

1. камерц. (расплаціцца за тавар і г. д.) die Réchnung máchen [begléichen*]; ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

разлічы́цца з крэдыто́рамі die Gläubigen ábfunden*;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

3. вайск., спарт. ábzählen vi;

па пара́дку нумаро́ў разлічы́ся! (каманда) ábzählen!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

beknąć

bekn|ąć

зак.

1. забляяць;

2. разм. ікнуць;

3. za co разм. паплаціцца за што; расплаціцца, дорага заплаціць;

~ąć za willę kilka milionów — убухаць за дачу некалькі мільёнаў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)