rozróżniać

незак. адрозніваць, распазнаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дыягно́стык

(гр. diagnostikos = здольны распазнаваць)

урач, які ставіць дыягназ.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фізіяно́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.

Уменне распазнаваць характар і ўнутраны стан чалавека па рухах і міміцы твару. // Вучэнне аб сувязі ўнутраных уласцівасцей чалавека з яго знешнім абліччам.

[Ад грэч. phisis — прырода і gnōmōn — які ведае.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАЛЯРО́ВЫ ЗРОК,

здольнасць вока ўспрымаць колер аб’ектаў: распазнаваць адрозненні ў спектральным складзе бачных выпрамяненняў. Важны кампанент зрокавай арыентацыі. Уласцівы насякомым, ракападобным, земнаводным, птушкам, прыматам, чалавеку і інш. Адсутнічае ў начных жывёл. Абумоўлены наяўнасцю ў сятчатцы розных тыпаў фотарэцэптараў (2—3, часам болей) з рознымі святлоадчувальнымі пігментамі. У чалавека каляровае адчуванне ўзнікае пры ўзбуджэнні 3 тыпаў колбачак, якія ўспрымаюць сіні, зялёны і чырв. колеры. Рэгулюецца цэнтр. і перыферычнымі кампанентамі зрокавай сістэмы.

т. 7, с. 500

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

distinguish [dɪˈstɪŋgwɪʃ] v.

1. адро́зніваць; вылуча́ць;

distinguish oneself by smth. вылуча́цца чым-н.

2. разбіра́ць, распазнава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дыягнасты́чны

(гр. diagnostikos = здольны распазнаваць)

які мае адносіны да дыягназу, да дыягностыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

discerning

[dɪˈsɜ:rnɪŋ]

adj.

1) разбо́рлівы, прані́клівы

2) які́ ўме́е адро́зьніваць, распазнава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

distinguish

[dɪˈstɪŋgwɪʃ]

v.t.

1) адро́зьніваць; распазнава́ць

2) адзнача́цца

to distinguish oneself — адзна́чыцца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

identify [aɪˈdentɪfaɪ] v.

1. апазнава́ць, распазнава́ць

2. атаяса́мліваць; салідарызава́цца (з чым-н.);

identify with smb. спачува́ць каму́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

identify

[aɪˈdentəfaɪ]

v.t.

1) атаяса́мліваць, атаясьня́ць; распазнава́ць, прызнава́ць то́есным з кім-чым

2) выяўля́ць то́еснасьць, ідэнтыфікава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)