эпіфі́з, ‑а,
1. Верхні мазгавы
2. Сустаўны канец доўгіх трубчастых касцей.
[Ад грэч. épífisis — шышка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эпіфі́з, ‑а,
1. Верхні мазгавы
2. Сустаўны канец доўгіх трубчастых касцей.
[Ад грэч. épífisis — шышка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Appositión
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адасо́блены, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мазгавы́ мозгово́й;
○ м.
~ва́я абало́нка — мозгова́я оболо́чка;
м. цэнтр — мозгово́й центр
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
апендыцы́т
(
запаленне апендыкса.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Béifügung
1) дада́так
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
apposition
1) прыклада́ньне
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кіпцю́р і капцю́р, -а́,
1. Востры загнуты рагавы
2. Пазногаць (
Паказаць кіпцюры — пра пагрозу.
Трапіць у кіпцюры каму — аказацца, быць пад уладай каго
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
апе́ндыкс
(
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
цыстазо́ід
(ад
паліпападобны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)