забра́ла, -а, мн. -ы, -аў, н.
У старадаўнім узбраенні: частка шлема, якой прыкрываецца твар для засцярогі ад удараў.
Выступіць з адкрытым забралам (перан.: прама, адкрыта; высок.).
|| прым. забра́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
full3 [fʊl] adv.
1. пра́ма;
full in the face/eyes пра́ма ў твар/у во́чы
2. ве́льмі;
know full well ве́льмі до́бра ве́даць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бо́кам, прысл.
1. Плячом уперад.
Праціснуцца б.
2. У абход, кружным шляхам (разм.).
Хмара прайшла б.
3. Не прама, крыва.
Трымаць б. аловак.
◊
То бокам, то скокам (разм.) — як выпадзе, пераадольваючы цяжкасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ГЕАТРАПІ́ЗМ [ад геа... + трапізм(ы)],
здольнасць органаў раслін прымаць пэўнае становішча пад уплывам зямнога прыцяжэння. Адрозніваюць 3 тыпы геатрапізму: сапраўдны, калі орган (гал. корань) расце прама ўніз; адмоўны, калі орган (гал. сцябло) расце прама ўверх; папярочны, калі орган стараецца заняць гарыз. становішча. Калі ў выніку знешніх уздзеянняў расліна выведзена з уласцівага ёй становішча (напр., сцябло павалена ветрам, пад корань трапіў камень), тады ў маладой ч. расліны адбываецца выгін і яна зноў правільна арыентуецца. Геатрапічныя выгіны звязаны з ростам расліны і адбываюцца таму, што ў сцёблах, выведзеных з верт. становішча, ніжні бок пачынае расці хутчэй, а верхні запавольвае рост. Неаднолькавая скорасць росту верхняга і ніжняга бакоў сцёблаў, якія размешчаны гарызантальна, звязана з перамяшчэннем пад уздзеяннем сілы цяжару аўксінаў на ніжні бок сцябла або кораня. Некат. расліны, якія закончылі рост, не здольныя да геатрапічных выгінаў.
т. 5, с. 122
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ко́ра
(гр. kore = дзяўчына)
статуя прама стаячай дзяўчыны ў доўгім адзенні ў старажытнагрэчаскім мастацтве.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
directly1 [dəˈrektli] adv.
1. пра́ма
2. неўзаба́ве, у ху́ткім ча́се, за́раз
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зені́т, -у, М -ні́це, м.
1. У астраноміі: найвышэйшы пункт нябеснай сферы, які знаходзіцца прама над галавой наглядальніка.
2. перан. Вышэйшая ступень, вяршыня чаго-н. (высок.).
З. славы.
|| прым. зені́тны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уні́клівы, -ая, -ае.
1. Які пазбягае прама і адкрыта выказваць свае думкі, не прамы, пазбаўлены шчырасці.
У. адказ.
2. Які глыбока ўнікае ў сутнасць справы; праніклівы.
У. чалавек.
Уніклівая думка чалавека.
|| наз. уні́клівасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Наўправі́к ’прама, проста’ (ТС). Да пра́ва (пра́во) ’прама’, пра́вы ’прамы’ (ТС), гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
broadly [ˈbrɔ:dli] adv.
1. шыро́ка;
broadly speaking у агу́льных ры́сах; нао́гул ка́жучы
2. пра́ма; адкры́та; рашу́ча;
He looked me broadly in the face. Ён паглядзеў мне прама ў твар.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)