той, хто карыстаецца метадам інсінуацый; паклёпнік.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
wkręcać się
незак.
1. укручвацца;
2.разм. уцірацца; пралазіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
squeak2[skwi:k]v.
1. пішча́ць; скрыпе́ць, рыпе́ць
2. вішча́ць, скавыта́ць
3. праціска́цца, прала́зіць;
squeak into the final прале́зці ў фіналі́сты
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
thrust2[θrʌst]v.(thrust)
1. ле́зці, прала́зіць, праціска́цца, прапіха́цца
2. засо́ўваць, утыка́ць;
thrust smb.aside адштурхо́ўваць каго́-н.;
thrust smth.on smb. навя́зваць што-н. каму́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Плішч: плішчом лезці ’сілай лезці, з нахабствам’, плішчыцца ’сілай лезці, праціскацца, пралазіць з цяжкасцю’, плішчыць ’тс’ (навагр., З нар. сл.; капыл., Жыв. сл.; ТСБМ; Нікап.: Бяльк.). У выніку кантамінацыі пішч2 (m.) і клін. Менш верагодна сувязь з фармальна ідэнтычнымі чэш.plisť ’плач’, в.-луж.plišč ’тс’, ст.-слав.папіць ’шум’ < *plisk‑jь, гл. плюскаць.
sich in j-s Vertráuen ~ уце́рціся да каго́-н. у даве́р’е
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
thread2[θred]v.
1. заця́гваць (нітку ў іголку); нані́зваць (пацеркі); усо́ўваць (магнітную стужку)
2.прала́зіць; прахо́дзіць;
thread one’s way through (smth.) праклада́ць шлях праз (што-н.); прабіра́цца праз (што-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
шчамі́цца, шчамлюся, шчэмішся, шчэміцца; незак.
Разм. Лезці, пралазіць і пад. з вялікімі намаганнямі куды‑н. праз што‑н. вузкае. Праз дзірку ў плоце натужліва шчэміцца ў двор чыёсьці рудое свінчо.Хадановіч.//перан. Лезці, настойліва напамінаць пра сябе (пра думкі). [Макарка:] — Думкі ўсялякія шчэмяцца ў галаву.Сабаленка.//перан. Умешвацца ў што‑н. [Стафан:] — Таму што дзе ж праўда? Я нікога не зачапіў. Я ніколі не шчаміўся ў іхнія справы, трымаўся звычаю, а звычай забараняе забіваць упяцёх аднаго.Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Перасоў, перэсоў ’жэрдка, падвешаная на бэльцы і працяглага« ад печы да пярэдняй сцяны, выкарыстоўваемая ў якасці вешалкі’ (слонім., Шн. 3; жытк., Мат. Гом.; ТС; Нар. сл.). Укр. вах.-валын.nupucóea ’бэлька ў гаспадарчым будынку’, рус.Пересов ’жэрдка з фіранкай, што аддзяляе пярэднюю частку хаты ад прасторы каля печы’, ст.-рус.пересовь ’брус, нясучая бэлька. маціца’ (XVI ст.). Усходнеславянскае. Першапачаткова, відаць, з *pro‑sov‑ъ жэрдка усоўвалася ў адтуліны ў бабках, на якіх яна вісела, параўн. польск.przesuwać (się) ’перамяшчаць, перасоўвацца, усоўвацца, пралазіць’ (Лучыц-Федарэц, вусн. паведамлю Бел.-рус. ізал., 63). Аб уключэнні прыстаўкі *pro‑ ў *per‑ (> пера-) гл. ESSJ, 1, 164. Гл. таксама соваць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ты́шчыцца разм. ‘пралазіць, прабірацца з цяжкасцю; лезці куды-небудзь’ (ТСБМ, Шат.; лаг., Гіл.), ‘хавацца, залазіць у шчыліну, у дзірку; зашывацца’ (маладз., Янк. Мат., Варл.), ты́шчыць ‘соваць’ (Шат.), ‘рыць, успорваць зямлю’: svińnia tyščuć łoh (Варл.). Няясна. Мажліва, адзіны захаваны ў сучасных славянскіх мовах адпаведнік ст.-слав.тъщати сѧ ‘спяшацца, імкнуцца, старацца, сіліцца’, паколькі старое рус.тщи́ться ‘тс’, ст.-серб.таштати се ‘тс’ лічацца запазычаннямі праз царкоўнаславянскую мову (ESJSt, 17, 1007), як і ст.-бел.тщитися ‘старацца’, адзначанае выключна ў рэлігійных тэкстах (ГСБМ). Магчыма, што захаванню архаізма ў абмежаваным арэале садзейнічалі фармальна і семантычна блізкія літ.kýščioti ‘соваць, усоўваць, запіхваць’, зваротнае kìštis ‘умешвацца’ няяснага паходжання (Смачынскі, 292).