astute

[əˈstu:t]

adj.

1) прані́клівы, празо́рлівы; спры́тны

an astute diplomat — празо́рлівы дыпляма́т

2) хі́тры, ло́ўкі; ке́млівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

jasnowidz

м. празорца, празорлівы чалавек

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дальнаба́чны, ‑ая, ‑ае.

Здольны прадбачыць вынікі чаго‑н.; празорлівы. [Гардзееў] па-свойму аказаўся дальнабачным і загадзя падаў заяву аб звальненні па ўласнаму жаданню. Даніленка. // Які вызначаецца прадбачлівасцю. Дальнабачны план. Дальнабачнае рашэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wéitsichtig a

1) дальназо́ркі

2) дальнаба́чны, празо́рлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

farsighted

[,fɑ:rˈsaɪtəd]

adj.

1) дальназо́ркі

2) дальнаба́чны, празо́рлівы, прадба́члівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

long-sighted

[,lɔŋˈsaɪtəd]

adj.

1) дальназо́ркі

2) Figur. дальнаба́чны, празо́рлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

far-seeing

[,fɑ:rˈsi:ɪŋ]

adj.

1) дальнаба́чны, празо́рлівы, прадба́члівы

2) дальназо́ркі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

clairvoyant

[klerˈvɔɪənt]

1.

n.

празо́рца -ы m. & f.

2.

adj.

празо́рлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Праза́рыты ’празорлівы’ (Мат. Гом.), праварынны ’вельмі разумны’ (Ян.), ’уніклівы’ (мазыр., Г4). Слова па паходжанню з’яўляецца залежным дзеепрым. прошл. часу ад празарыць. Слова таго ж кораня, што і зрэнка, узор з іншай ступенню агаласоўкі. Параўн. рус. дыял. зарить ’глядзець на што-небудзь, не адрываючыся’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

calculating

[ˈkælkjəleɪtɪŋ]

adj.

1) лічы́льны, падліко́вы

2) асьцяро́жны, празо́рлівы

3) схі́льны да інтры́гаў; эгаісты́чны, кары́сьлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)