Míschling m -s, -e меты́с, гібры́д, по́месь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hybrid [ˈhaɪbrɪd] n.

1. гібры́д, по́месь (пра расліны, жывёл і да т.п.)

2. не́шта, скла́дзенае з разнаро́дных элеме́нтаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дварня́к, ‑а, м.

Разм. Непародзісты дваровы сабака. Здаравенны дварняк, бразгаючы ланцугамі, падняўся на дыбы, злосна забрахаў. Хомчанка. Асабліва не даваў спакою ласям Макейчыкаў Дунай — нейкая помесь дварняка з ганчаком. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

crossbred

[ˈkrɔsbred]

1.

adj.

скрыжава́ны

2.

n.

по́месь f.; гібры́д -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ублю́док

1. (помесь — о животных) уст., прост. мяша́нец, -нца м.;

2. перен., презр. вы́радак, -дка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЗУБРАБІЗО́Н,

міжвідавы гібрыд, помесь зубра з бізонам. Мае прыкметы абодвух жывёл, але звычайна буйнейшы за іх. Ад зубра адрозніваецца больш вял. галавой, будовай задніх ног, абросласцю галавы і пярэдняй ч. цела. Дае пладавітае патомства і з зубрам і з бізонам. Упершыню З. атрыманы ў 1907 у запаведніку Асканія-Нова, у 1940 завезены ў Каўказскі запаведнік, пазней і ў інш. раёны Каўказа, дзе размнажаецца.

Зубрабізон.

т. 7, с. 117

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ме́шань I ж.

1. смесь, мешани́на;

2. разг. по́месь;

3. ме́шанка

ме́шань II ж., с.-х. повто́рная вспа́шка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wolf dog

n.

1) ваўкарэ́з -а m., ваўкада́ў -ва m.

2) по́месь саба́кі й ваўка́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мул ​1, ‑а, м.

Помесь кабылы і асла.

мул ​2, ‑у, м.

Абл. Іл. Зазнаў тут бедны човен гора: Каламі Костусь яго пора І ва ўсе бокі яго круціць, Ды толькі воду каламуціць, Бо тут гразі больш, чым вады, І мулу, рознае брыды. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

hybrid

[ˈhaɪbrɪd]

1.

n.

гібры́д -а m., по́месь f.

2.

adj.

гібры́дны

a hybrid rose — гібры́дная ру́жа

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)