АКУЛЬТЫ́ЗМ (ад лац. occultus патаемны, скрыты),

агульная назва ідэаліст. вучэнняў і поглядаў, што прызнаюць існаванне звышнатуральных, не даступных навук. даследаванню феноменаў і сіл у чалавеку і космасе. Да акультных вучэнняў адносяць магію, астралогію, спірытызм, тэасофію, парапсіхалогію, тэлепатыю, ёга і інш. У філас. плане блізкі да гілазаізму і пантэізму. Вядомы з часоў антычнасці. На розных этапах развіцця культуры быў у складаных узаемаадносінах з навукай, філасофіяй, рэлігіяй, мастацтвам.

т. 1, с. 216

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

surreptitious [ˌsʌrəpˈtɪʃəs] adj. lit. та́йны, тае́мны, патае́мны;

a surreptitious glance по́зірк упо́тай

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

крыпта-

(гр. kryptos = схаваны)

першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «таемны», «патаемны».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

furtive [ˈfɜ:tɪv] adj. патае́мны, скры́тны; (зроблены) цішко́м, упо́тай;

a furtive glance по́зірк крадко́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Паціні́к ’асоба, якая падслухоўвае, падглядвае’ (КЭС, лаг.). Утварылася ад + патаемны, якое пры ад’ідэацыі выразу па цямне ’калі цёмна’ відазмянілася ў + пацямнік > паціны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

clandestine

[klænˈdestɪn]

adj.

патае́мны, тае́мны, та́йны, прыхава́ны; падпо́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

та́йный та́йны, тае́мны, патае́мны;

та́йное голосова́ние та́йнае галасава́нне;

та́йное жела́ние та́йнае (патае́мнае, тае́мнае) жада́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

closet​2 [ˈklɒzɪt] adj. скры́ты; схава́ны, та́йны, тае́мны, патае́мны;

a closet fascist замаскірава́ны фашы́ст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Патайні́к ’паралюш’ (Касп.), ’эпілепсія’ (бярэз., Сл. ПЗБ). У выніку семантычнага пераносу ’нешта патаемнае, скрытае’ > ’загадкавае, няяснае’ > ’невядомае’. Табу. Да та́йна (гл.) або, магчыма, рус. потайной ’патаемны’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

падспу́дны, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Скрыты, патаемны. Падспудная трывога. □ [Алесь:] — І якімі сродкамі мы карыстаемся, каб дасягнуць мэты, таго, што мы разумеем пад шчасцем? Падспудныя чуткі, дуэлі і ярасць, бойкі на губернскіх зборах, барацьба перад выбарамі. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)