Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Імша́рніца ’Andromeda polifolia’ (БРС, Кіс., БелСЭ). Утворана ад імшара (гл.) з суф. ‑ніца. Назва абумоўлена тым, што андрамеда расце на балотах; параўн. рус.дыял.мошни́к, мша́нка, укр.мшедь, польск.mszak.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Búhlem, f -n, -n разм.уст. палюбо́ўнік, -ніца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Vórgesetztesubm, f -n, -n шэф, нача́льнік, -ніца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Міжыпа́рніца, міжы́пер(с)ніца, мізі́перніца, мізыперэ́сьніца ’прэласць, нарыў паміж пальцамі рук’, ’хвароба ног у кароў’ (Жд. 1, Чач., ТС; светлаг., Мат. Гом.; іўеў., Сцяшк. Сл.; лях., даўг., Сл. ПЗБ). Да між1 і перст (< прасл.pьrstъ ’палец’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Gelíebtesubm, f -n, -n каха́ны, -ная; палюбо́ўнік, -ніца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Góttlosesubm, f -n, -n бязбо́жнік, -ніца; атэі́ст, -ка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Steißm -es, -e за́д(ніца) (у жывёл); анат.я́гадзіца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Wérktätigesubm, f -n, -n працо́ўны, -ная, працаўні́к, -ні́ца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Жыватні́ца ’нанос’, ’з вялікім жыватом’ (Сл. паўн.-зах.). Ад жывот > жывотны з суф. ‑іца ці непасрэдна (у другім знач.) з суф. ‑ніца. Назвы хвароб тыпу ветраніца, грудніца і назвы асоб тыпу каравайніца, смятанніца гл. Сцяцко, Афікс. наз., 111, 163–164.