mutilate

[ˈmju:təleɪt]

v.t.

1) няве́чыць; кале́чыць, абязьве́чваць

2) псава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кове́ркать несов.

1. (ломать) псава́ць; лама́ць; (причинять увечье) няве́чыць, зняве́чваць, кале́чыць;

2. (уродовать нравственно) псава́ць, кале́чыць; няве́чыць, зняве́чваць;

3. (извращать, искажать) перен. перакру́чваць, скажа́ць;

4. (неправильно произносить) каве́ркаць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

disable [dɪsˈeɪbl] v.

1. кале́чыць, няве́чыць

2. выво́дзіць са стро́ю;

The ship was disabled. Карабель быў выведзены са строю.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

verúnstalten vt

1) (з)няве́чыць

2) сапсава́ць, збры́дзіць, зга́ніць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

deform

[dɪˈfɔrm]

v.t.

1) дэфармава́ць, псава́ць фо́рму

2) га́дзіць, бры́дзіць; няве́чыць, кале́чыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

maim

[meɪm]

1.

v.t.

1) кале́чыць, няве́чыць

2) абясьсі́льваць

2.

n.

скале́чаньне, зьняве́чаньне n.; ра́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kaleczyć

незак.

1. калечыць, раніць; пашкоджваць;

2. перан. калечыць, нявечыць; перакручваць, скажаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zniekształcać

незак.

1. дэфармаваць; змяняць форму;

2. перан. скажаць;

3. нявечыць;

гл. zniekształcić

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Абязве́чыць ’знявечыць, скалечыць’ (БРС, Шат., Гарэц., Сцяшк. МГ, Бір. дыс.), абязвечыць (Нас.), обʼезвечить (КСТ), абязвечаны (Нас.) да прасл. věkъ, якое мела значэнне ’ўзрост’ і ’сіла’. Такім чынам, ‑без‑вечыць ’пазбаўляць сілы’, таксама як нявечыць і ўвечыць < ǫ (негацыйная частка) + věčiti (параўн. Покарны, 1128–1129; Унбегаун, La langue, 173). Гл. век.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

hamstring

[ˈhæmstrɪŋ]

1.

n., Anat.

кале́нныя сухажы́льлі, паджы́лкі

2.

v.t.

1) кале́чыць, падрэ́заўшы паджы́лкі

2) няве́чыць каго́, псава́ць

3) паралізава́ць, пазбаўля́ць здо́льнасьці дзе́йнічаць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)