verdérblich a

1) нетрыва́лы, які́ ху́тка псуе́цца

2) (па)гі́бельны, згу́бны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unstable

[ʌnˈsteɪbəl]

adj.

1) няўсто́йлівы, хі́сткі

2) няста́лы, зьме́нлівы (надво́р’е, по́гляды)

3) Chem. нетрыва́лы, няўсто́йлівы (пра злучэ́ньне)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fragile [ˈfrædʒaɪl] adj.

1. кро́хкі, ло́мкі;

fragile china кро́хкі фарфо́р;

fragile bones ло́мкія ко́сці

2. кво́лы;

fragile health кво́лае здаро́ўе

3. сла́бы, нетрыва́лы; ненадзе́йны;

a fragile alliance ненадзе́йны саю́з

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

каро́зія ж. тэх. Korrosión f -;

атмасфе́рная каро́зіі Korrosión durch Wítterungseinflüsse;

нетрыва́лы су́праць каро́зіі korrosiónsanfällig;

усто́йлівы су́праць каро́зіі korrosiónsfest, korrosiónsbeständig, róstbeständig, róstfrei, níchtrostend

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

flashy

[ˈflæʃi]

adj.

1) бліску́чы, зіхатлі́вы, асьляпля́льны

2) мімалётны, нетрыва́лы

3) крыклі́вы, які́ кі́даецца ў во́чы; прэтэнзі́йны (пра на́зву, архітэкту́ру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fleeting

[ˈfli:tɪŋ]

adj.

мімалётны, міну́чы, недаўгаве́чны, нетрыва́лы

the fleeting beauty of youth — міну́чая краса́ маладо́сьці

a fleeting smile — мімалётная ўсьме́шка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

evanescent

[,evəˈnesənt]

adj.

1) мімалётны, які́ ху́тка зьніка́е, ху́тка прахо́дзіць

2) нетрыва́лы

the evanescent beauty of the sunset — мімалётная краса́ за́хаду со́нца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

хлі́пкі, ‑ая, ‑ае.

Разм.

1. Слабы, хілы. Гэта быў маленькі, хліпкі чалавек сярэдніх год. Пянкрат. // перан. Слабахарактарны, бязвольны. Бацька мой засцерагаў таварышаў, што Павэлак — чалавек хліпкі, ненадзейны, што лепш яго адсунуць ад сябе, пакуль не позна. Гарэцкі.

2. Нямоцны, ненадзейны, нетрывалы. Сходкі былі хліпкія, вузкія, без усякіх поручняў — проста дзве нядбайна збітыя цвікамі дошкі. Асіпенка. // Гразкі, багністы. Магутныя гусенічныя трактары, зарываючыся ў хліпкае балота аж да верху гусеніц, цягнуць на буксіры гружаныя лесам аўтамашыны. Мяжэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

kruchy

kruch|y

1. крохкі, ломкі;

2. перан. нетрывалы; слабы; хілы;

~e zdrowie — слабое здароўе;

~e ciasto — пясочнае пірожнае

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

adjective

[ˈædʒɪktɪv]

1.

n. Gram.

прыме́тнік -а m.

2.

adj.

1) прыме́тнікавы, ужы́ты як прыме́тнік

2) зале́жны, несамасто́йны

3) Law працэду́рны, дапамо́жны

4) нетрыва́лы, без замацава́льніка (пра фа́рбу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)