адушаўлёны, -ая, -ае.

1. Які належыць да свету жывых істот; жывы (кніжн.).

2. У граматыцы: які адносіцца да катэгорыі назваў жывых істот.

А. назоўнік.

|| наз. адушаўлёнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

common denominator [ˌkɒməndəˈnɒmɪneɪtə] n. math. агу́льны назо́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

uncountable [ʌnˈkaʊntəbl] adj. ling. незліча́льны (пра назоўнік)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

verbal noun [ˈvɜ:blˌnaʊn] n. ling. дзеясло́ўны назо́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адушаўлёны грам. beselt;

адушаўлёны назо́ўнік belbtes Sbstantiv

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АМАФО́РМЫ (ад гама... + лац. forma форма, вонкавы выгляд, абрыс),

словы, якія ў асобных граматычных формах супадаюць гучаннем і напісаннем, але не супадаюць значэннем. Амаформы могуць быць словамі той самай або розных часцін мовы, напр., «горы» (назоўны склон мн. л. назоўніка «гара») і «горы» (месны склон адз. л. назоўніка «гора»), «кліч» (назоўнік) і «кліч» (дзеяслоў загаднага ладу), «вусны» (назоўнік) і «вусны» (прыметнік) і інш.

т. 1, с. 308

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

noun [naʊn] n. ling. назо́ўнік;

a common noun агу́льны назо́ўнік;

Proper nouns begin with a capital letter. Уласныя назоўнікі пішуцца з вялікай літары.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

agent noun [ˌeɪdʒəntˈnaʊn] п. ling. аддзеясло́ўны назо́ўнік, які́ абазнача́е асо́бу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

inanimate [ɪnˈænɪmət] adj. неадушаўлёны;

an inanimate noun ling. неадушаўлёны назо́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

N, n3 [en](пісьмовае скар. ад noun) ling. назо́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)