ву́лачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Маленькая вузкая вуліца. Вузкая пясчаная вулачка.. вяла ў сярэдзіну мястэчка. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ры́нкавы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і рыначны (у 1 знач.). На шырокім рынкавым пляцы, акурат пасярод мястэчка, было паўнютка сялянскіх вазоў. Зарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МЫШ,

мястэчка, гл. ў арт. Новая Мыш.

т. 11, с. 53

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДАРО́ГІ,

мястэчка, да 1791 назва горада Старыя Дарогі.

т. 6, с. 55

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фаверо́ль

(фр. faverolle, ад Faverolles = назва мястэчка ў Францыі)

парода мяса-яечных курэй, выведзеная ў Францыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Марымонцкі, марімонскі (хлеб, мука) ’пшанічная мука вышэйшага гатунку і хлеб з яе’ (Маш.; лун., стол., ЛАПП; калінк., З нар. сл.; жытк., Нар. словатв.). Ад назвы мястэчка Marymont ля Варшавы. Гл. малімончык. Сюды ж марымоны ’смачныя рэчы, далікатэсы’ (ТС).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ДЗЕВЯ́ТКАВІЧЫ,

мястэчка ў Слонімскім павеце ВКЛ, гл. ў арт. Новыя Дзевяткавічы.

т. 6, с. 100

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мусцье́рскі

(фр. moustier, ад Moustier = назва мястэчка на поўдні Францыі);

м-ая культура — пазнейшая культура ранняга палеаліту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

town

[taʊn]

n.

1) го́рад -у m., гарадо́к -ка́ m., мястэ́чка n.

2) гараджа́не pl.

3) гандлёвая ча́стка го́раду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

miasteczko

н. мястэчка, гарадок;

studenckie miasteczko — студэнцкі гарадок;

wesołe miasteczko — парк (з атракцыёнамі)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)