парашо́к, ‑шку і ‑шка; мн. парашкі, ‑оў, м.
1. ‑шку. Расцёртае на дробныя частачкі цвёрдае рэчыва. Мыльны парашок. Зубны парашок.
2. ‑шка. Лекавае рэчыва пэўнай дазіроўкі ў раздробленым выглядзе. Марцін тым часам даў старому парашок і сказаў: — Паляжаць трэба, дзядзька Юстынь. Чарнышэвіч.
•••
Персідскі парашок (уст.) — парашок для знішчэння блох і клапоў.
Сцерці ў (на) парашок гл. сцерці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пузы́р, -ра́ в разн. знач. пузы́рь;
~ры́ ў мета́ле — пузыри́ в мета́лле;
жо́ўцевы п. — жёлчный пузы́рь;
пла́вальны п. — пла́вательный пузы́рь;
п. з хало́днай вадо́й — пузы́рь с холо́дной водо́й;
◊ мы́льны п. — мы́льный пузы́рь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МЫ́ЛЫ,
солі вышэйшых (з 12—22 атамамі вугляроду ў малекуле) тлустых, а таксама нафтэнавых і смаляных кіслот; у вытв-сці і быце — тэхн. сумесі водарастваральных (пераважна натрыевых і каліевых) солей стэарынавай, пальміцінавай, мірысцінавай, лаўрынавай і алеінавай кіслот.
Малекулы М. складаюцца з непалярных (вуглевадародных) і палярных (іонагенных) частак. Пры пэўнай канцэнтрацыі раствору, якая наз. крытычнай канцэнтрацыяй міцэлаўтварэння, малекулы М. ўтвараюць сферычныя часцінкі з некалькіх дзесяткаў малекул (міцэлы), вуглевадародныя радыкалы якіх арыентаваныя ўнутр міцэлы, складаюць яе ядро, а палярныя часткі ўтвараюць паверхневы слой. Міцэлаўтварэннем і высокай паверхневай актыўнасцю М. абумоўлена іх мыйнае дзеянне. М. бываюць цвёрдыя, вадкія, мяккія (пастападобныя) і парашкападобныя. Паводле мэтавага прызначэння падзяляюцца на гасп., туалетныя і тэхнічныя. Атрымліваюць М з тлустых алеяў, жывёльных (цвёрдых і вадкіх) тлушчаў, а таксама сінт. тлустых кіслот. Тэхн. працэс атрымання М. (мылаварэнне) складаецца з варкі і перапрацоўкі ў таварны прадукт. Пры варцы М. зыходныя тлушчы амыляюць (гл. Амыленне) шчолаччу (пераважна гідраксідам натрыю NaOH). Прадукт варкі — мыльны клей (аднародная вязкая вадкасць, гусцее пры ахаладжэнні) перапрацоўваюць у М. гасп. і туалетныя. Цвёрдыя гасп. М. (маюць 40—72% асн. рэчыва) атрымліваюць ахаладжэннем мыльнага клею. Ачысткай мыльнага клею атрымліваюць мыльнае ядро, з якога вырабляюць М. вышэйшых гатункаў — ядровыя. Для вытв-сці цвёрдых туалетных М. выкарыстоўваюць дадаткова ачышчанае ядро, зваранае з лепшай (паводле саставу) тлушчавай сыравіны. Туалетныя М. звычайныя маюць дабаўкі фарбавальнікаў, антыаксідантаў і інш. спец. рэчываў. Выкарыстоўваюць у быце (гасп. і туалетныя М. — асн. мыйны сродак). прам-сці для стабілізацыі эмульсій, як эмульгатары, кампаненты змазачна-ахаладжальных вадкасцей, флотарэагентаў і інш. Прамысл. спосаб вытв-сці М. з выкарыстаннем кальцыніраванай соды вядомы з канца 18 ст.
Ф.М.Капуцкі.
т. 11, с. 49
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ко́рань (мн. карані́) м., в разн. знач. ко́рень;
рака́ вы́мыла карані́ вярбы́ — река́ вы́мыла ко́рни вербы́;
к. зу́ба — ко́рень зу́ба;
к. сло́ва — ко́рень сло́ва;
здабы́ць к. — мат. извле́чь ко́рень;
○ мы́льны к. — фарм. мы́льный ко́рень;
◊ к. зла — ко́рень зла;
у ~ні — в ко́рне;
на ~ні — на корню́;
пусці́ць карані́ — пусти́ть ко́рни;
вы́рваць з ~нем — вы́рвать с ко́рнем;
пад к. — под ко́рень;
к. жыцця́ — ко́рень жи́зни;
глядзе́ць у к. — смотре́ть в ко́рень
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ло́пнуць I сов. (крыльями, по плечу и т.п.) хло́пнуть
ло́пнуць II сов., в разн. знач. ло́пнуть;
мяч ~нуў — мяч ло́пнул;
струна́ ~нула — струна́ ло́пнула;
спра́ва ~нула — разг. де́ло ло́пнуло;
◊ цярпе́нне ~нула — разг. терпе́ние ло́пнуло;
хоць ~ні — хоть ло́пни;
каб ты ~нуў! — бран. чтоб ты ло́пнул!;
л. са сме́ху — ло́пнуть от сме́ха;
л. ад зло́сці — ло́пнуть от зло́сти;
л. ад за́йздрасці — ло́пнуть от за́висти;
л., як мы́льны пузы́р — ло́пнуть, как мы́льный пузы́рь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)