выглянцо́ўваць несов.
1. глянцева́ть, лощи́ть; выла́щивать;
2. перен. (придавать внешний лоск) выла́щивать;
1, 2 см. вы́глянцаваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
◎ Ласне́цца ’блішчэць, ільсніцца’ (Нас.), слонім. даспіцца ’тс’ (Нар. лекс.). Укр. лисніти, лиснитися, рус. лосниться, польск. lśnić się, ст.-польск. Iszczeć і інш. Да лоск < lъ!!!къ (дзе ‑skn‑ > ‑sn‑). Гл. таксама ільсніцца (Фасмер, 2, 521; Скок, 2, 272).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лёгаў Паламаны бурай лес (Слаўг.). Тое ж ле́гліна, ле́гля, лоск (Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
вы́глянцаваць сов.
1. наглянцева́ть, налощи́ть; вы́лощить;
в. парке́т — наглянцева́ть (налощи́ть, вы́лощить) парке́т;
2. перен. (придать внешний лоск) вы́лощить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бляск (род. бля́ску) м.
1. блеск, взблеск; (глянец — ещё) лоск;
начы́сціць бо́ты да ~ку — начи́стить сапоги́ до бле́ска (ло́ска);
2. за́рево ср., о́тсвет, о́тблеск;
б. пажа́ру — за́рево пожа́ра;
б. со́нечных прамянёў — о́тблеск со́лнечных луче́й;
3. перен. блеск, лоск;
б. убра́ння — блеск наря́да;
б. та́ленту — блеск тала́нта;
сталі́чны б. — столи́чный блеск (лоск);
◊ з ~кам — с бле́ском;
ва ўсім ~ку — во всём бле́ске
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
spruce2 [spru:s] adj. франтава́ты; элега́нтны; чы́сценькі, аха́йны
spruce up [ˌspru:sˈʌp] phr. v. убіра́цца; наво́дзіць лоск;
The girls were all spruced up for the occasion. Дзяўчаты прыбраліся для такога выпадку.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
glans, ~u
м. разм. глянец; лоск; бляск;
na glans (do ~u) — да глянцу (бляску)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
марафе́т
(тур. marafet = майстэрства, спрыт)
лоск, бляск;
наводзіць м. — прыводзіць у парадак свой знешні выгляд, прыбіраць кватэру, горад і г. д.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ЛІЦЫ́НІЙ НАМЫСЛО́ЎСКІ (Ян) (пач 1560-х г., Намыслаў, Польшча — паміж 1633—36),
мысліцель-гуманіст, пісьменнік, педагог ВКЛ. Вучыўся ў Ягелонскім ун-це ў Кракаве. З 1585 рэктар арыянскай школы ў Іўі. З 1593 прапаведнік абшчыны арыян у Навагрудку. Зблізіўся з С.Будным і Ф.Соцынам, прапагандаваў сацыніянства сярод бел.-літ. антытрынітарыяў. У 1615 за атэіст. погляды адлучаны Навагрудскім сінодам ад сацыніянскай абшчыны. Аўтар вершаванага маральна-павучальнага твора «Сентэнцыі, неабходныя ў грамадскім жыцці» (Лоск, 1589; 225 сентэнцый і перасцярог, вытрыманых у духу Адраджэння). У 1592 выдаў на польск. мове «Анатомію і гарманічнасць хрысціянскага жыцця чалавека» (не збераглася, у 1636 перакладзена на ням. мову). Выказваў рацыяналістычныя рэліг.-філас. погляды («Зварот да братоў-евангелікаў», 1597), выступаў супраць кальвінісцкай шляхты (палемічны твор «Каталісіс», 1598). З лац. на польск. мову пераклаў трактат А.Бусбеквіса аб тур. палітыцы (Вільня, 1598). Мяркуюць, што Л.Н. — аўтар «Дапаможніка для авалодання вучэннем Арыстоцеля» (Лоск, 1586; на лац. мове пад псеўд. Gracianus Prosper). На бел. мову яго перакладаў Я.Парэцкі.
Літ.:
Нарысы гісторыі народнай асветы і педагагічнай думкі ў Беларусі. Мн., 1968;
Подокшин С.А. Реформация и общественная мысль Белоруссии и Литвы: (Вторая половина XVI — начало XVII в.). Мн., 1970.
А.Ф.Коршунаў.
т. 9, с. 326
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
натира́ть несов.
1. (смазывать) націра́ць;
2. (начищать, наводить лоск) начышча́ць, нашаро́ўваць, наглянцо́ўваць;
3. (причинять раздражение, повреждение) націра́ць, наму́льваць;
4. (измельчать) націра́ць; (тёркой) надзіра́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)