крывы́, ‑ая, ‑ое.
1. Выгнуты, з загібамі; не роўны, не прамы.
2. Ненармальны, пакалечаны (пра часткі цела).
3.
4. Перакошаны, пахілены набок.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крывы́, ‑ая, ‑ое.
1. Выгнуты, з загібамі; не роўны, не прамы.
2. Ненармальны, пакалечаны (пра часткі цела).
3.
4. Перакошаны, пахілены набок.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каса́пля
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
КРЫ́ВЕНСКІ ЛЕСАПІ́ЛЬНЫ ЗАВО́Д Дзейнічаў у 1908—14 ва ўрочышчы
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
криво́й
1. крывы́;
2. (одноглазый) слепаво́кі; сляпы́ на адно́ во́ка, аднаво́кі;
◊
криво́е зе́ркало
крива́я улы́бка крыва́я ўсме́шка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Карачава́ты ’моцна скрыўлены, пакрыўлены, крывы, пакручаны (пра дрэва)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Каркалі́на ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БАБРО́ВА ВО́ЗЕРА,
у Беларусі, у Глыбоцкім раёне Віцебскай
Схілы катлавіны
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАРАВО́Е ВО́ЗЕРА,
у Беларусі, у Пастаўскім раёне Віцебскай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Караку́лька ’ручка касы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
КРЫВЕ́Ц,
у Браслаўскім р-не Віцебскай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)