бура́ты, -аў, адз. бура́т, -а, М -ра́це, м.
Народ, які складае карэннае насельніцтва Рэспублікі Бурація, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.
|| ж. бура́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. бура́цкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
каракалпа́кі, -аў, адз. -па́к, -а, м.
Народнасць цюркскай моўнай групы, якая складае асноўнае карэннае насельніцтва Рэспублікі Каракалпакстан, што ўваходзіць у склад Узбекістана.
|| ж. каракалпа́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.
|| прым. каракалпа́кскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эскімо́сы, -аў, адз. -мо́с, -а, м.
Народ, які складае карэннае насельніцтва тэрыторыі ад Грэнландыі, палярнага ўзбярэжжа Паўночнай Амерыкі да ўсходняга краю Чукоткі.
|| ж. эскімо́ска, -і, ДМ -мо́сцы, мн. -і, -сак.
|| прым. эскімо́скі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аўтахто́ны, ‑аў; адз. аўтахтон, ‑а, м.
Карэннае, спрадвечнае насельніцтва краіны; абарыгены. // Жывёлы або расліны, якія ўзніклі на данай тэрыторыі.
[Грэч. autochthon — тубылец, туземец.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
indigenous [ɪnˈdɪdʒənəs] adj. fml (to) мясцо́вы, тутэ́йшы, тузе́мны;
indigenous population карэ́ннае насе́льніцтва;
animals indigenous to Africa жывёлы, што во́дзяцца ў Афрыцы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ГАВА́ЙЦЫ,
народ, карэннае насельніцтва Гавайскіх астравоў (ЗША). 160 тыс. чал. (1987). Гавораць на гавайскай мове. Вернікі пераважна хрысціяне.
т. 4, с. 415
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
алеу́ты, ‑аў; адз. алеут, ‑а, М алеуце, м.; алеутка, ‑і, ДМ ‑тцы; мн. алеуткі, ‑так; ж.
Карэннае насельніцтва Алеуцкіх астравоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маньчжу́ры, ‑аў; адз. маньчжур, ‑а, м.; маньчжурка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. маньчжуркі, ‑рак; ж.
Карэннае насельніцтва Паўночна-Усходняга Кітая — Маньчжурыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
танга́нцы, ‑аў; адз. танганец, ‑нца, м.; танганка, ‑і, ДМ ‑нцы; мн. танганкі, ‑нак; ж.
Народ, карэннае насельніцтва астравоў Тонга (Палінезія).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіргі́зы, ‑аў; адз. кіргіз, ‑а, м.; кіргізка, ‑і, ДМ ‑зцы; мн. кіргізкі, ‑зак; ж.
Народ, які складае карэннае насельніцтва Кіргізскай ССР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)