занатава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; зак., што і з дадан.

Запісаць што-н. для памяці або адзначыць у памяці.

З. пачутае ў запісной кніжцы.

|| незак. занато́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падраху́нак, -нку, мн. -нкі, -нкаў, м.

1. Вынік якой-н. дзейнасці, заняткаў і пад.

Падрахункі працоўнага дня.

2. Агульная сума.

Запісаць п. у кнігу.

|| прым. падраху́нкавы, -ая, -ае.

Падрахункавая лічба.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

chalk up

запіса́ць; зрабі́ць ната́тку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

запрыхо́даваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.

Запісаць у прыход, унесці ў графу паступлепняў. Запрыходаваць узносы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фонаграфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе; зак. і незак., што.

Спец. Запісаць (запісваць) на фанаграму. Фонаграфаваць песню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пёнтар ’цэнтр, сярэдзіна’ (дзятл., Сцяшк. Сл.). Паводле прыкладу-ілюстрацыі да гэтай лексемы значэнне трэба было б запісаць як ’узгорак’. Тады — да польск. piętro < прасл. *pętro.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wynotować

зак. выпісаць; запісаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

запі́саны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад запісаць.

2. у знач. прым. Афіцыяльна аформлены ў шлюбе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

застэнаграфава́ць, ‑фую, ‑фуеш, ‑фуе; зак., што.

Запісаць стэнаграфічным спосабам якое‑н. вуснае паведамленне. Застэнаграфаваць даклад. Застэнаграфаваць прамову.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кандуі́т, -а, М -дуіце, мн. -ы, -аў, м. (уст.).

У дарэвалюцыйнай Расіі (пераважна ў духоўных навучальных установах і кадэцкіх карпусах): журнал, у які заносіліся звесткі пра паводзіны вучняў або ваеннаслужачых.

Запісаць у к.

|| прым. кандуі́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)